Skip to main content

အရိပ်ပြ အခန်း ၇-၈ (အင်းစက်၊ ခိုးစား အကုန်ပါသည်)




 ရေးသူ - မောင်ကျာ် (အချစ်တက္ကသိုလ်)


အရိပ်ပြ  (7)

    အမေပြောပြတဲ့သူ့ဘဝဇာတ်လမ်းအစ,က

အဲဒီလိုကြီးဆိုတော့..အေးသန်းကနားထောင်

နေရင်းနဲ့တောင်မှ အဖေ့ကိုတစ်ချက်တစ်ချက်လှမ်းလှမ်းကြည့်နေမိသေးတယ်။ပထမလင်နဲ့

ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်ပေါင်းခဲ့..အလိုးခံခဲ့ရပြီးတာ

တောင်မှကလေးမရခဲ့ပါပဲနဲ့..အဖေနဲ့လိုက်ပြေး

တော့မှပဲချက်ချင်းဗိုက်ကြီးပြီးအေးသန်းကိုမွေးခဲ့ကြသတဲ့။အားကောင်းမောင်းသန်နဲ့လူပျိုပေါက်အဖေက အလုံးအထည်ကြီးတဲ့အမေ့ကို ဘယ်

လောက်မျ ားအလိုးကြမ်းခဲ့ပါလိမ့်လို့ခန့်မှန်းနေ

ရင်းကြက်သီးတစ်ဖျန်းဖျန်းထ,မိတယ်။

    အဲလိုနဲ့..စွဲစွဲလန်းလန်းကြီးအိပ်လိုက်တာ.မိုးလင်းခါနီးတစ်ရေးနိုးလာတော့ချမ်းချမ်းစီးစီးနဲ့မို့

ပြန်ကွေးတာ.ပေါင်ကြားထဲကိုလက်နှစ်ဖက်ထိုး

အထည့်..စောက်ဖုတ်ကိုမထိတစ်ထိပွတ်သပ်မိ

သွားပြီးစိတ်ကဟိုရောက်ဒီရောက်..အဖေနဲ့အ

မေလိုးတဲ့ဇာတ်လမ်းရောက်ရာက လီးဆာလာ

တယ်။လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲမို့ အမေပြောပြတဲ့

အဖေ့အလိုးကြမ်းပုံကြီးတွေကိုစိတ်ကူးနဲ့မှန်းပြီး

စောက်ပတ်ထဲလက်ထိုးဆောင့်နေမိတာအာရုံ

ကအဖေအားရပါးရလိုးပေးနေတဲ့ပုံကြီးဆီကိုပဲ

ရောက်နေတာ..ပီးလု ပီးလုနဲ့ ဆန့်ငင်.ဆန့်ငင်

ဖြစ်နေပြီ။အာရုံနဲ့အရသာကြောမှာမျေှ ာပါနေမိ

တဲ့ အဲဒီလိုအချိန်မှာမှပဲ ခြေသံဖွဖွကြားလိုက်ရတာမို့စောက်ခေါင်းထဲကလက်ကိုကပျ ာကယာ

ဆွဲထုတ်ပြီးပက်လက်လှန်လျက်လေးအိပ်ပျေ ာ်

ဟန်ဆောင်လိုက်ရတယ်.စိတ်ထဲမှာအောင့်သီး

အောင့်သက်ကြီး။စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ပွတ်နေ

မိတာမို့ထမီကခြေရင်းကိုပဲရောက်နေတာလား.

လည်ပင်းကိုပဲရောက်နေတာလား..မှတ်လည်းမမှတ်မိ.ရှာဖို့လည်းအချိန်မရ..ဘယ်ရောက်နေ

မှန်းကမသိတာနဲ့..ပြန်ဖုံးဖို့အချိ န်မမီတော့ဘူး။

အဖေလား အမေလားလို့မဝေခွဲနိုင်သေးတော့

မျက်စေ့လေးမှေးပြီးငြိမ်ငြိမ်လေးကြည့်နေတာ.

အဖေဖြစ်နေတယ်။အဖေ့ပုဆိုးအောက်မှာ လီး

ကြီးထောင်လို့အေးသန်းစောက်ဖုတ်ကိုခဏရပ်

ငေးကြည့်ရာကသက်ပြင်းချပြီးအပြင်ထွက်သွားတာမြင်ရတယ်။ကိုယ်က ကာမဆန္ဒရဲ့အထွတ်အထိပ်ကိုရောက်လုနေပြီလေ..ပီးချင်နေတဲ့သူဆိုတော့ အဖေလှည့်ထွက်သွားပြီဆိုတာနဲ့တစ်

ပြိုင်နက်အာရုံပြန်သွင်းပြီးစောက်ခေါင်းထဲလက်

ချေ ာင်းတွေထိုးသွင်းလို့ သည်းသည်းထန်ထန်

ကြီးပစ်ပစ်ဆောင့်လိုက်တာ..ခုမှအဖေ့မျက်နှာနဲ့

လီးငေါ့ငေါ့ကြီးကိုမြင်ထားရခါစ,လေးပဲရှိသေး

တာဆိုတော့..ချက်ချင်း ချက်ချင်းကြီးကို ဆန့်ငင့်

ဆန့်ငင့်နဲ့တဇတ်ဇတ်တုန်ပြီး အားရပါးရပီးသွားရတယ်..အရသာရှိလိုက်တာ...

   ဟန်မပျက်အောင်ခဏမှေးနေပြီး မျက်နှာသစ်

ဆိုင်ဖွင့်..ဗာဟီရတွေလုပ်နေတော့ အဖေကလဲထုံးစံအတိုင်းအကြော်ကြော်ဖို့ မီးမွှေး..အကြော်

ကြော် နဲ့.အလုပ်ကိုယ်စီမို့ ခဏလေးတော့အဲဒါ

တွေမေ့နေတယ်။မပုတု ရောက်လာပြီးအကြော်

ဝယ်တော့မှပဲ..အဖေ့လီးကြီးကိုမထင်မှတ်ပဲမြင်

လိုက်တာရင်သပ်ရှုမောငေးကြည့်နေရလောက်

အောင်အကြီးကြီးဖြစ်နေရော။အမေပြောပြခဲ့လို့

အကြီးကြီးမှန်းသိထားတဲ့အပြင်မနက်ကလည်း

ဝိုးတိုးဝါးတားမြင်ထားခဲ့ပြီးပါပြီ.။ဒါတောင်မှအခုလိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပီပီပြင်ပြင်မြင်လိုက်ရတဲ့အခိုက်မှာ ခဏတော့ဖြင့်သတိလက်လွတ်ငေးသွားမိတယ်။ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပြန်ဂရုစိုက်မိလိုက်

တော့ မပုတုကရှေ့မှာရှိနေတာကိုသတိရတာနဲ့

အလိမ္မာသုံးပြီးအကြော်ဆက်ရောင်းနေလိုက်ရတယ်။အကြော်ရောင်းရင်း စိတ်ထဲကအဖေ့လီး

ကြီးနဲ့ကျိတ်အလိုးခံနေလိုက်တာ..စောက်ရည်က တစ်စိမ့်စိမ့်ထွက်နေပြီ..

   " အိမ်သာသွားဦးမယ်အဖေ.ဆိုင်ခဏရောင်း

ထားပေး.မပုတုတို့လာဝယ်ရင်သိပ်အရောမဝင်နဲ့သိလား..အစောရီး အကြော်အကြွေးလာယူသွားလို့ "

    သူ့သမီးကပြောပြောဆိုဆိုနဲ့နောက်ဖေးကို

အပြေးတစ်ပိုင်းသွားလို့မှ.ဘာမှမကြာဘူး

    " ကိုကျေ ာ်ရေ..ဆားတစ်ထုပ်လောက် "

    မပုတု..သူ့ကိုဦးတည်ပြီးသမီးကမှာသွားပါမှ

သူကဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ကြီးကိုရောက်လာရ

တယ်လို့။အကြော်ရောင်းနေရာက ဆိုင်ထဲသွား

ဆားထုပ်လေးယူပေးရင်းကြည့်မိတော့ပိုက်ဆံ

နှိုက်ယူနေတယ်..နို့လုံးကြီးတွေကသူ့စွပ်ကျယ်လည်ဟိုက်အကျႌရဲ့အောက်မှာအလုံးလိုက်ကြီး

တွေမပေါ်တစ်ဝက် ပေါ်တစ်ဝက်..

    " အား.နင့်ဟာရီး ငါမအမ်းနိုင်ဘူးထင်တယ် မပုတုရဲ့..အရွက်ကြီး.."

    " အို့..ကျုပ်ပိုက်ဆံလို့ လုပ်ပါကိုကျေ ာ်ရယ်.. ကျုပ်ဟာရီးဆို ဒီထက်ပိုကြီးတယ်နော..အဲဒါရီး

ပေးရင်ရော..အမ်းနိုင်ပါ့မလား.."

    ရင်းနှီးလာခဲ့ကြတာကနှစ်ပေါင်းမျ ားစွာကြာခဲ့ပြီ..သူ့အကြောင်းကိုယ်သိ ကိုယ့်အကြောင်း

သူသိ..

    " ဝိုး..အဲဒါမျိုးတော့ ဘယ်လောက်ကြီးကြီးအမ်းနိုင်ပါ့..တဗျစ်ဗျစ်နဲ့ပန်းပြီး အမ်းပစ်မှာ.."

    " ဟင်းဟင်း..အမ်းရဲရင် ဒီကလဲပေးရဲတယ်

နော.ကိုကျေ ာ်..အချိန်မရွေးပဲ.."

    " တကယ်လား..နင်အပျိုတုန်ကငါတောင်း

တော့ ဒီပုံမျိုးမပြော ."

    " ဟွန့်..သူဖြင့်တောင်းလဲမတောင်းခဲ့ပဲနဲ့. "

    " အာ.. ငါတောင်းပါတယ်ဟာ.. "

   " တောင်းခဲ့ပါဘူးလို့ဆို..နှိုက်ရုံ နှိုက်သွားတာချည့်ပါ..တောင်းရင်ပေးပါ့..အဲ.လာပီ.လာနေပီ.

တော့်သမီးလာနေပြီ..တော့်မျက်လုံးရီး ဟိုဖက်လှည့်  ခုမှ ထန်နေလိုက်တာ ခါထဲ.."

   " အား..ငါက အမြ.."

   " ဟွန်း.သိတယ်..တော်တော့..ဟိုက နီးနေပီ.."

    စောက်ပတ်ဆေးပြီးအေးအေးသန်းပြန်ဝင်

လာတော့ မပုတုနဲ့သူ့အဖေကိုမြင်လိုက်ရပုံက

လုံးဝမသင်္ကာဘူး။ရယ်လားမောလားလုပ်နေ

တဲ့မျက်နှာတွေက ချက်ချင်းအပိုးသပ်သွားတာ.

ရုပ်တည်တွေနဲ့အသံတိတ်။ဒါပေမယ့်..

    " အဲ..မပုတု..ချက်ချင်းကြီးအကြွေးလာဆပ်ပြီပေါ့ ဟလား..ဦးမြမောင်ရီး ထောလာပြီထင်

တယ်..သွား.အဖေကဆိုင်ထဲသွားနေလေ.."

    မပုတုအကြွေးဆပ်ပြီးပြန်သွားတော့သူ့သမီး

အကြည့်ကမယုံသင်္ကာဖြစ်နေသလိုမျ ားလား

လို့ ကိုကျေ ာ်ရင်စိတ်မလုံဘူး။


အရိပ်ပြ (

     အေးအေးသန်းရဲ့အောက်အငယ်..ဟိုနေ့

ကမှ လင်နောက်လိုက်ပြေးတဲ့ ရွှေရင်အေးက

သူ့လင်မှာမယားကြီးရှိလို့ ပြန်ပြေးလာရသတဲ့..

ကိုကျေ ာ်ရင့်မှာစိတ်တိုလိုက်ရတဲ့ဖြစ်ခြင်း။စိတ်

တိုပေမယ့်မတတ်နိုင်ဘူး.လင်နောက်လိုက်ပြေးတယ်ဆိုတာရိပ်မိလိုက်ကတည်းကဆွေမျိုးတွေဆီကိုအလည်ပဲသွားသလိုလို.အလုပ်ပဲသွားရှာသလိုလိုသတင်းလွှင့်ထားခဲ့တာဆိုတော့ ဟန်မပျက်အောင်ပြန်ထိန်းထားလိုက်ရတယ်.ဆတ်စလူးမ..

   ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကျေ ာ်ဆိုတော့ဆယ့်ကိုးပါပဲ..သူ့

တုန်းကဆယ့်ငါးနှစ်နဲ့မိန်းမယူခဲ့တာဆိုတော့လဲ

အပြစ်တော့မဆိုပါဘူး။ရွှေရင်အေးကတော့ဘာ

မှမဖြစ်သလိုပဲ.သူ့အမေနဲ့ကြိတ်ပြီးတွတ်ထိုးနေလိုက်တာမျ ားတစ်ခိုးခိုး တစ်ခစ်ခစ်နဲ့ တကယ့်ကိုဟန်မပျက်တာ။ပုံစံကဒေါင်းသီမောင်းသီနဲ့အရင်အတိုင်းပဲ..အလုပ်လည်းမပျက်ဘူး။မနက်အ

စောကြီးထင်းလံတွေစီနေကြရင်းနဲ့စိတ်မချနိုင်

တော့မကြည်အေးကိုမေးကြည့်ရတယ်..

   " မကြည်.သမီးလေးကဗိုက်ထွက်လာဦးမယ်

နော်..စိတ်ချ ရရဲ့လား.."

   မကြည်အေးက အသက်ကြီးပြီလေ..ခြောက်ဆယ်နီးနေပြီ။အလုပ်မလုပ်ပါဘူး.အဖော်လုပ်

ပြီးလာထိုင်ပေးနေတာပါ..

    " ထွက်ပါဘူး မောင်ရဲ့..ခိုးပြေးတဲ့တစ်ညပဲ..

မူးမူးနဲ့အလိုးခံလိုက်ရသတဲ့..နောက်ရက်တော့

သူ့မိန်းမလိုက်လာတာနဲ့ဒီပြန်ပြေးလာတာ.ရက်

တွက်ကြည့်ပါလားမောင်ကလဲ.."

   " သေချ ာရဲ့လားမကြည်ရယ်..သူဗိုက်ထွက်လာမှ..ဖအေနဲ့သမီးလိုးနေတာဗိုက်ကြီးကုန်ပြီလို့လဲသမုတ်နေကြပါဦးမယ်..ဆေးလေး ဘာလေး."

    မကြည်ကတခစ်ခစ်ရယ်..တဖတ်ဖတ်ရိုက်..

    " သေချ ာမှာပါမောင်ရဲ့.ဗိုက်ထွက်လာတော့

လဲ..သားအဖချင်းအဲလိုအပြောခံရမယ့်အတူတူ

တော့..ခ်ခ် လိုးပစ်မလို့လား "

   မကြည်အေးက သွေးဆုံးချင်နေပြီ။သရိုးသရီနဲ့ စိတ်သိပ်မလာတော့အတူအိပ်ပေမယ့်အလိုုး

တော့ဘူး။တစ်ခါတစ်လေနှူ းပြီးလိုးရင်အဆင်ပြေလောက်ပေမယ့်ကျန်းမာရေးမထိခိုက်စေချင်

တော့ဘူး..

   " အာ..မနောက်နဲ့..ပီးရော ပီးရော..ဗိုက်ကြီးမလာရင်ပြီးရော..စောက်ပတ်ပြဲမ "

    ဆတ်စလူးမ,က ဒါမျိုးကျ ကြားတယ်။ထင်းစီ

နေရာကနေ သူ့အမေဆီပြေးလာထိုင်ပြီး.

    " ဘာ ဗိုက်မှမကြီးဘူး အမေ..ဒီနေ့မှ ရာသီ

လာပီးတာ..ပြီးတော့.ဟို..ဟိုလေ..သူလိုးတာက တစ်ညလုံးမှနှစ်ချီ ထဲ "

    အဖြေစကားကပေါ့ပျက်ပျက်မို့ ကိုကျေ ာ်ရင်

တော်တော်လေးစိတ်တိုသွားတော့..

    " နှစ်ချီ မပြောနဲ့ ရင်အေး..ငါလိုကောင်မျိုးကလိုးရင်လေ.. ငါ့သမီး..တစ်ချီတည်းပဲလိုးမယ်..

ညည်းဗိုက်ကြီးသွားစေရမယ် သိလား.."

    သူ့အဖေကစိတ်ဆိုးနေတော့မျက်နှာကြီးနီနီနဲ့အံကြိတ်ပြောတာ ရွှေရင်အေး ဝမ်းနည်း စိတ်

ဆိုးရမယ့်အစား.အသဲခိုက်သွားရတယ်..။လျှ ာ

လေးတစ်လစ်ထုတ်ပြီး..အဖေ့တဲပုလေးဆီပြေးထွက်လာတာ.ရင်ခုန်လို့ကောင်းနေတုန်း..

   " မောင်ကလဲလေ..သူစိတ်ဆင်းရဲနေတာကို.

ချေ ာ့ချက်ပြောရင်လဲရနေရဲ့သားနဲ့..သဘောလဲမပေါက်ဘူး..ဟိုကစိတ်ထိခိုက်နေရပေမယ့်.မိဖစိတ်မဆင်းရဲစေချင်လို့ ဟန်ဆောင်နေတာ." 

   မိန်းမချင်းဆိုတော့ကိုယ့်ထက်ပိုသိ.ပိုပြီးကိုယ်

ချင်းစာတတ်မှာပါလေဆိုတဲ့အတွေးနဲ့စိတ်လျှော့

လက်ခံလိုက်ရပေမယ့်ကိုယ့်သမီးကကိုယ်သိရ

သလောက်တော့ဖြင့်ဖင်ကခပ်ယားယားရယ်..။

စိတ်ရောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပါ မအေတူတာလားတော့မသိဘူး.ဒါကဒုတိယအကြိမ်။သူ့ဟာ

သူ..ကျေ ာင်းနေတုန်းကိုယ့်မျက်စေ့ကွယ်ရာနား

ကွယ်ရာမှာဖြစ်ခဲ့တာတွေ..ရည်းစားထားခဲ့တာ

တွေ.ချိန်းအလိုးခံခဲ့တာတွေကိုတော့ထည့်တွက်မနေတော့ဘူး.ကိုယ့်ရှေ့မှာပဲလင်နောက်လိုက်

ပြေးတာကိုက..နှစ်ခါရှိပြီ။အရင်တစ်ခါတုန်းက

လည်းလိုက်ပြေးဖို့ကားပေါ်တက်နေတုန်းကိုယ်နဲ့တည့်တည့်တိုးမိလို့သာ ပါမသွားခဲ့တာပေါ့..ဒီတစ်ခါတော့ပါသွားရော..

    " ပြန်ချေ ာ့လိုက်ဦးနော်.ကလေးစိတ်ထိခိုက်

သွားမယ်..သူ့ဟာသူဘာတွေဖြစ်လာလာကိုယ့်သမီးက ကိုယ့်သမီးပဲ..ကြားလား..ပြန်နှင့်တော့

်မယ်.. "

    ပြန်မယ်ဆိုတော့ စိတ်မချ လို့တိုးတိုးကပ်မှာတာနဲ့ခေါင်းညိတ်လိုက်မိတယ်..သူပြောတာက

လည်းဟုတ်တော့ဟုတ်သား။ကိုယ့်သမီးပါလား

လို့အသိဝင်တော့စိတ်ဆိုးတာတွေ.ဒေါသတွေက ပြေငြိမ်းအေးချမ်းသွားတယ်။ထင်းလံစီနေမိ

တာ တစ်ယောက်ထဲ..ရွှေရင်အေးကအလုပ်လဲထွက်လာမလုပ်တော့ စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့မျ ားတစ်

ခုခုလုပ်လိုက်ရင်ဖြင့်..ဘာဘာညာညာအတွေး

တွေနဲ့နောက်ဆံတင်းတာပေါ့..။ချေ ာ့လိုက်ပါဦး

မယ်လေ ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့တဲထဲကိုလိုက်ဝင်သွား

တော့ရွှေရင်အေးကအိပ်စင်ပေါ်မှာဘေးစောင်း

လေးကွေးပြီးအိပ်နေတယ်။အိပ်စင်လို့သာဆိုရ

တယ်.မြေစိုက်စင်။ပေါင်လည်လောက်..တင်ပါး

လောက်မြင့်တာပေါ့..ညအိပ်ညနေ အိပ်တဲ့စင်။

နောက်ကကြည့်တော့ ခါးကချိုင့်ချိုင့် သိမ်သိမ်နဲ့

ဖင်ကြီးကကားတက်နေတာမျ ားကိုယ့်သမီးလို့

တောင်ကိုယ်မထင်မိဘူး.။ခါးသိမ်လေးကိုညွှတ်

ထားပြီး ကျေ ာင်းစိမ်းထမီနွမ်းကိုမလျေ ာ့မတင်း

လေးဝတ်လို့အိပ်နေတာ.ဖင်သားစိုင်.တင်ပါးစိုင်

ဖင်ကြားမြောင်းတွေကို အကန့်လိုက်သီးခြားစီ ခွဲခွဲခြားခြား.ကွဲကွဲပြားပြားကြီး.မြင်နေရတယ်..

ဖူး ကား.တင်း..ထင်းနေတာပဲ..

    အိပ်နေရှာတာ နိုးမှာစိုးလို့ခြေသံမကြားနိုင်

အောင်ဖွဖွနင်းပြီးအနားတိုးသွားမိတယ်။အလုပ်ကြမ်းလုပ်တဲ့အခါမှာဝတ်တဲ့စစ်အကျႌအစိမ်းကလည်း ကျယ်သီးတွေမပြည့်မစုံနဲ့မို့ နို့လုံးဝင်းအိအိကြီးတွေကသူ့အကျႌရဲ့အပြင်ဖက်ကိုတစ်စွန်းတစ်စ,ရုန်းကန်ထွက်လို့  ပြူ းပြူ းကြီးတွေလှိုင်း

ထ,နေလိုက်တာမျ ားငြင်ငြင်သာသာစည်းချက်ညီညီလေး..

   သူ့အမေကဖျေ ာင့်ဖျ ခဲ့တဲ့ဓာတ်ခံနဲ့ကိုယ့်စိတ်

က နူးည့ံ့နေတာမို့်..နားသယ်မွှေး.နှုတ်ခမ်းမွှေး..

မွှေးညှင်းလေးတွေရှိမ်းမြမြနဲ့ မြင်နေရတဲ့ကိုယ့်သမီးလေးပါးပြင်ကို ယုယုယယနဲ့ ဖွဖွလေးငုံ့ပြီးနမ်းမိတယ်။

Comments