ဆရာမလေးရဲ့ အရှုပ်တော်ပုံ အခန်း ၁၀-၁၁-၁၂

 

သူပြီးသွားပေမယ့် ကျမကမပြီးသေးဘူး။ဒါပေမယ့် အခြေအနေက လူသိသွားနိုင်တာမို့ ကျမလဲထမိန်ကိုပြန်ပြီး ပြင်ဝတ်အကျီတွေဆွဲချလို့ သပ်ယပ်အောင်လုပ်နေတဲ့ကျမကို မောင်တိုးက နောက်ကဖက်လို့ ပါးကိုနမ်းရင်း

(မမ ရယ် လိုးလို့အားမရဘူး)

(ဟာ မဖြစ်ဘူးလေ မောင်ကလဲ ခုတောင် မောင့်ကိုသနားလို့ သူများတွေသိရင် သေပြီ)

မောင်တိုးကနောက်ကနေဖက်ထားတော့ လိုးပြီးစပေမဲ့သူ့လီးကမကျသွားပဲ ခပ်မာမာအနေအထားမို့ ကျမဖင်ကြားကိုလာထိကပ်ထားပြီး လက်ကလဲ အကျီပေါ်ကနို့တွေကိုကိုင်နေတာမို့

(မလုပ်နဲ့မောင်ရာ အကုန်တွန့်ကြေကုန်မယ်)

တကယ်က မောင်တိုးလီးအတွေ့နဲ့ နို့ကိုအကိုင်ခံနေရလို့မပြီးသေးတဲ့ အာသီတကြောင့် လိုးတာခံချင်နေတာမဖြစ်သာလို့အောင့်နေရတယ်ပေါ့။

(မမ လိုးချင်တယ်မမရယ် မမကိုစိမ်ပြီးလိုးချင်တာ)

(ဟာ မောင်ကလဲ)

(ဘာလဲ မမကမောင်ကို မချစ်လို့လား)

(မဟုတ်ဘူးလေ မောင်သိတဲ့အတိုင်း အခြေအနေက)

(မမကလဲ လူလုပ်ရင်အခြေအနေဆိုတာ မရစရာမရှိပါဘူး မမသာမောင်ပြောသလိုလုပ်)

(ခြံထဲက အလုပ်သမားထားထားပြီလေ မမတို့အရင်လို သွားလို့မရတော့ဘူး)

(မပူပါနဲ့ မောင့်သူငယ်ချင်းအိမ်ရှိတယ် မမသာမနက်ဖြန်ကျရင် ခြံထဲသွားကြည့်မယ်ပြောပြီး သွားရအောင်)

(အေးပါ မောင့်သဘော မောင့်သဘော)

(အာ့ကြောင့် မမကိုချစ်တာ)

ပြောပြီးလူချင်းခွာတော့ ကျမစောက်ဖုတ်ကို ထမိန်ပေါ်ကအုပ်ကိုင်လိုက်တာ ကိမစောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံးသူ့လက်ထဲမှာပေါ့ အဲ့ကိုဆုပ်ညှစ်ပြီးဆောင့်ဆွဲလိုက်တာ

(အားး ကျွတ် နာလိုက်တာကွာ)

မနာပဲနေမလား စောက်မွှေးတွေတောင်ကျွတ်ပါသွားတာကို။သူကတော့ ရီမောရင်းအခန်းထဲကထွက်သွားပေမဲ့ ကျမကတော့ ကာမအရှိန်တက်ဆဲမို့။ကျောင်းကို လက်ထောက်ဆရာမတွေနဲ့ ထားပြီးကျမလဲ အိမ်ပြန်ပြေးလာလိုက်တယ်။အိမ်ရောက်တော့ ကိုကိုက သူ့ပုံမှန်အတိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့ ဇိမ်ကျနေတာ
ပေါ့။

(ငယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ)

အချိန်မဟုတ် ပြန်လာတဲ့ကျမကို ကိုကိုကမေးလာခဲ့တယ်။ကျမကို စညားထဲက ကိုကိုက ငယ်လို့ခေါ်တာ။မိန်းမ မာယာပဲပြောပြော ကျမလဲ

(ကိုကိုရေ ငယ်ဇက်ကျောတွေတက်လို့)

(ငယ် ပုဇွန်တွေမစားပါနဲ့ဆို ခုတော့တက်ပြီဟုတ်)

အပြစ်တင်တာမဟုတ်ပေမဲ့ ကျမက နှုတ်ခမ်းစူပြီး

(ဘာလဲ ကိုကိုက ငယ့်ကိုမပြုစုချင်တာလား)

(အမလေးးမဟုတ်ရပါဘူးဗျာ လာလာ ကိုကိုဇက်ကျောဆွဲပေးမယ်)

(မလာဘူး ကိုကိုလာခဲ့)

ကျမပြောပြီးအိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီးကျောင်းသွားတဲ့အဝတ်အစားတွေကိုချွတ်ပြီး ထမိန်ပါးလေးနဲ့ တီရှပ်လေးဝတ်လိုက်တယ်။ဘရာတွေ ပင်တီတွေပြန်မဝတ်တော့ဘူး။ကိုကိုကလိုက်လာပြီး ကျမနောက်ကဇက်ကျောဆွဲပေးတော့ ကျမ တကယ်အကျောတက်နေတဲ့ပုံဖမ်းပြီး ခံနေလိုက်တယ်။ခနနေတာနဲ့

(ရပြီကိုကို ငယ်လဲ ကိုကိုကိုပြန်နှိပ်ပေးမယ် ကိုကိုအိပ်လိုက်)

(နေပစေ ငယ်ကနေမကောင်းပဲ)

(ရပါတယ် အိပ်ဆိုတာမအိပ်ဘူး)

ကျမအလိုကျ ကိုကိုအိပ်ပေးတော့ကိုကို့ပေါင်တွေကိုကျမနှိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သုံးလေးချင်နှိပ်ပြီးတာနဲ့ကိုကို့လီးကို ပုဆိုးပေါ်ကနေ ဆုပ်ကိုင်တော့ စိတ်မလာသေးလို့ ပျော့ခွေခွေစမ်းမိတာပေါ့။လိုလားနေတဲ့ကျမပိုအသဲယားလာတာနဲ့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချပြီး ကိုကို့လီးကို ငုံ့ပြီးစုပ်လိုက်တယ်

(ပြွတ် ပလွတ်ပြွတ်)

အာငွေ့မိတာနဲ့ ကိုကို့လီးက မြွေဟောက်လို ပါးပြင်းထောင်လာသလို ကိုကိုက ကျမခေါင်းကိုလှမ်းကိုင်ရင်း

(အားးးငယ်ရယ်)

ကိုကို့အဖြစ်ကိုကြည့်ပြီး ကျမလိုလားချက်ပြည့်တော့မှာကိုကြိုမြင်လို့ ပြုံးလိုက်မပါတယ်ရှင်။

ကျမရဲ့ လျှာအစွမ်းနဲ့ ကိုကို့လီးကြီးကကျမရဲ့ပါးစပ်ထဲမှာ ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲဖြစ်သွားသလို အရေတွေကထွက်လာတာမို့ ကျမပါးစပ်ထဲပြည့်လာလို့ ကုတင်ပေါ်ကနေ ထွေးချလိုက်ရတယ် အပြာကားတွေမှာ မြိန်ရည်ယှက်ရည် မြိုချတာတွေ့ဖူးပေမယ့် ကျမမြိုချရမှာရွံရှာနေမိတယ်။အာ့ကိုပဲမတော်တဆ ဝင်သွားတာရှိသေးတယ်။ကိုကိုလီးရေကနဲနဲညှီစို့စို့နံပြီး အရသာလေးကငံကျိကျိလေး။ ကိုကိုကလဲ မနေနိုင်တော့လို့

(ငယ် ကိုကိုမရတော့ဘူး လိုးချင်ပြီ)

တဲ့ ကျမလဲ ခံချင်နေတာမို့ ပက်လက်လှန်ပြီး ပေါင်ကားလို့ဖြဲထားပေးလိုက်တယ်။ကိုကိုကလဲ ပေါင်ကြားနေရာယူပြီး လိုးတော့တာပဲ။ကိုကိုနဲ့မောင်တိုးကွာတာ အဲ့ဒါပဲကိုကိုကလိုးရင် စောက်ဖုတ်နဲ့လီး ဆောင့်ဖိုးပဲအားသန်တာ။နို့လေးတောင်ကိုင်ပေးဖေါ်မရဘူး။ဒါကြောင့်လဲကျမရဲ့နို့တွေက ပုံမပျက်တာနေမှာ။
ခုလဲကျမကို တဖုန်းဖုန်းဆောင့်လိုးနေတာ ကျမကလဲမောင်တိုးပြီးအောင်မလိုးခဲ့လို့ ယားနေတာကြောင့်အခုလို လိုးပေးတော့အကြိုက်ပေါ့။ဒါပေမယ့် ကိုကိုလိုးတာလို့မမြင်ဘူး။ကိုကို့ကိုအောက်ကဖက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်လို့ မောင်တိုးလိုးတယ်လို့ စိတ်ထဲတွေးနေလိုက်တာ။

(အားးငယ်။ ကိုကို ပြီးချင်ပြီ)

(ပြီးမယ်လေ ငယ် လဲပြီးမယ်ကိုကို)

(အားးးငယျ။ အားးအီးး)

(ဟင့် အင့် ကိုကို ကိုကို)

နှစ်ယောက်သားပြိုင်တူပြီးလိုက်ကြပြီး မှိန်းနေလိုက်ကြပါတော့တယ်။
မနက်ထဲက မောင်တိုးစီမံရာ နာခံရမှာမို့ အိမ်ကထွက်ဖို့ အဝတ်အစားလဲတော့ ကုတင်ပေါ်က အပျင်းထူနေတဲ့ကိုကို က

(ငယ် ညက ပြောတာ ဒီနေ့ခြံထဲသွားပြီး အလုပ်သမားခရှင်းမလို့ဆို)

(ဟုတ်တယ် ကိုကိုရေ ဒီနေ့သွားမရှင်းရင် ငတ်လို့ပြဿနာ ရှာနေမယ်)

(အေးလေ ကိုယ့်အလုပ်သမား ကိုယ့်တာဝန်ပေါ့ အငတ်မထားပါနဲ့ကွာ)

(ဟုတ် ကိုကို)

နှုတ်ကအြ့လိုဖြေပေမယ့် စိတ်ထဲကတော့ စိတ်ချကိုကိုငယ်ကအငတ်ထားလဲ သူကအတင်းစားတာ မငတ်ဘူးခုတောင်စားဖို့ဘယ်လောက်ပြင်ဆင်ထားလဲမသိဘူးလို့ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ရှေ့က ကျမပုံကိုကျမကြည့်ပြီးကျေကျေနပ်နပ်ကြီးပြုံးလိုက်မိတယ်။ကျမကိုငယ်ထဲကသူငယ်ချင်းတွေက(သဇင်ရယ် နင်မျက်နှာလေးကတအားဆွဲဆောင်မှုရှိတာပဲ။မိန်းမချင်းချင်း ငါတို့တောင်ကြိုက်ချင်နေပြီ) လို့ပြောပြောနေသလို လှပတဲ့မျက်ဝန်းတွေမဲနက်ပြီးတန်းနေတဲ့ မျက်ခုံး ပေါ်လွန်းတဲ့နှာတံကြောင့်ကုလားမလေးလို့တောင်ပြောရမလို အောက်နခမ်းတွဲတွဲလေးတွေက ပုရိသတို့ဆွဲစုပ်ချင်စရာ။

မျက်နှာအလှကိုအားရအောင်ကြည့်ပြီး ထမိန်ကိုချွတ်ချလိုက်တယ် လင်မယားနှစ်ယောက်ထဲမို့ ရှက်နေစရာမှမလို တီရှပ်လေးကိုခေါင်းကဆွဲချွတ်လိုက်တော့ ကျမမှာ ပင်တီလေးနဲ့ ဘရာလေးသာကျန်တော့သာမို့ ပင်လယ်ကမ်းခြေမှာ ရေကစားပြီး နေစာလှုံမယ့်သူလိုလို။မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်သုံးသပ်နေမိတယ်။ပန်းနုရောင် ဘရာရဲ့ ပုံစံခွက်တွေထဲက အဆန့်လို့လျှံထွက်နေတဲ့ ရင်သားအစုံက သားကောင်းမိခင်ပီသလိုက်ပါဘိခက်တာက သားသမီးတွေ မတိုက်ရပဲ မောင်တိုးကိုပဲတိုက်နေရတာ ဝမ်းဗိုက်ကြည့်တော့ အဆီပိုတွေမရှိပဲချပ်ယပ်နေပြီး ချက်ကလဲ လျက်မမို့ အထဲချိုင့်ဝင်နေတယ်။သေးကျဉ်တဲ့ခါးအောက်မှာတော့ စွင့်ကားတဲ့တင်သားတွေကကားလို့ ရှေ့တည့်တည့်ကကြည့်တော့ ခပ်မို့မို့ဆီးခုံလေးအောက်က စောက်ဖုတ်ကြီးရဲ့ဖွံ့ထွားချက်ကပန်းနုရောင်ပင်တီလေးဖုံးကွယ်ထားတာတောင်သိသာမြင်သာနေရော။ကျမ လက်နဲ့ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို ပွတ်သပ်လိုက်မိတော့ (ဟင်းးး)အရသာပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲ့အချိန်ပဲ ကိုကိုက ကျမကိုနောက်ကသိုင်းဖက်ရင်း

(လှလိုက်တာ ငယ်ရယ် ကိုကိုကံကောင်းတယ်နော်)တဲ့

ဘယ်အချိန်ကုတင်ပေါ်က ဆင်းလာလိုက်မှန်းမသိဘူး။ကျမဘာမှမပြောပဲ သိုင်းဖက်လာတဲ့ ကိုကို့လက်တွေကိုဆုပ်ကိုင်ရင်းပြုံးပြနေမိတယ်။စိတ်ထဲကတော့

(အခု ကံကောင်းတာ ကိုကိုတစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်တော့ဘူးရှင့်)

လို့ပြောနေမိတယ်။ ကိုကိုက ကျမကိုသူ့ဖက်ဆွဲလှည့်ပြီး တွဲနေတဲ့ကျမရဲ့အောက်နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို ဆွဲစုပ်နေလို့ ကျမရှောင်တိမ်းရင်း

(မလုပ်နဲ့လေ ကိုကိုကလဲ ခုဆိုးထားတာပျက်ကုန်မယ်ငယ်သွားရတော့မှာ)

(ဆောရီးးကိုကိုက ကိုယ့်မိန်းမ ရဲ့အလှကိုမြင်ပြီးတော့သတိလွတ်သွားတာ)

အော်ကိုကိုရယ် အဲ့ကိုကိုမိန်းမရဲ့အလှတွေကို ခံစားမဲ့သူကအဆင်သင့်။သူ့အတွက်ပြင်ဆင်ထားမိတာ ခွင့်လွှတ်ပါကိုကို လို့ရင်ထဲကတောင်းပန်ပြီး။အများအမြင်မှာအယဉ်ဆုံးဖြစ်အောင် ချိတ်ထမိန်လေးနဲ့ အပေါ်ကလည်ကတုံးရင်ဖုံးအကျီနံ့သာရောင်လေးဝတ်လိုက်တယ်။အဲ့အချိန်ပဲ အိမ်ရှေ့က ဆိုင်ကယ်ဟွန်းသံကြောင့် ပြူတင်းပေါက်ကနေ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွလျက်သားထိုင်နေရာက ကျမတို့အိပ်ခန်းရှိရာကိုမော့ကြည့်နေတဲ့ မောင်တိုးကို တေါ့လိုက်ရလို့ လက်ပြရင်း

(လာပြီ မောင်တိုးရေလာပြီ)

လို့အော်ပြောသလို ကိုကို့ဖင်လှည့်ပြီး

(ကိုကို ငယ်သွားတော့မယ်နော်)

ပြုံးပြီးခေါင်းငြိမ့်ပြတဲ့ ကိုကို့ကို ပြန်းပြုံးပြရင်းပါးကို(ရွှတ်)ဆိုနမ်းပြီး အပေါ်ထပ်ကနေ ကျမ မောင်တိုးခေါ်ရာ လိုက်ဖို့ ဆင်းခဲ့ပါတော့တယ်။

မောင်တိုးကိုနောက်ကဖက်ပြီး ရင်ခုန်စွာနဲ့ လိုက်ပါလာတဲ့ကျမ။ လူအမြင်မှာတော့။ချိတ်ထမိန်နဲ့လည်ဂတုံးရင်ဖုံးအကျီ ဆံပင်ကို အမြင့်ထုံးနဲ့ တကယ့်နန်းဆန်တဲ့အသွင် ဣန္ဒြေရှင်ပေါ့။တကယ်ကတော့ လင်ကြီးငုတ်တုတ်နဲ့ တစိမ်းယောက်ျားလိုးဖို့ခေါ်ရာလိုက်တဲ့မိန်းမ။ပြန်စဉ်းစားရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် လည်းမသတီချင်ဘူး။ဒါပေမဲ့ ဆန္ဒကိုမလွန်ဆန်နိုင်တာ အပြစ်မှမဟုတ်။လူဘုံဘဝ ခဏလေးမှာ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာဖို့ကအဓိကမဟုတ်ပါလား။

ကျမအတွေးလွန်နေရာက ဆိုင်ကယ်ရပ်သွားမှ ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကဆင်းလို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလေ့လာအကဲခတ်လိုက်တော့ မြို့အစွန်က အိမ်ခြံငယ်ကလေးတစ်ခု အိမ်လေးကလည်း ၁၈ပေ၁၀ပေလောက်ပဲရှိမယ်။အမိုးကသွပ်ပေမယ့် ဝါးထရံ ကာထားပြီး အမြင့်၂ပေလောက်ပဲရှိမယ် အခင်းတော့ပျဉ်ခင်းထားပါတယ်။မောင်တိုးကသူ့လယ်သာဂျာကင်အိတ်ထဲက သော့ကိုထုတ်ယူပြီးတံခါးမှာချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ သော့ခလောက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးတံခါးကိုဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး

(လာလေ မမ)

လို့ကျမ ကိုလှမ်းခေါ်တာမို့ လက်ဆွဲအိတ်လေးပုခုံးချိတ်လို့ ကျမလဲ အိမ်လေးပေါ်တက်လိုက်တယ်။အိမ်ပေါ်ကိုတက်ဖို့ ခြေနင်းခုံလေးပေါ် ဖိနပ်ချွတ်ခဲ့တာမို့ ကြမ်းခင်းပေါ်က ဖုန်တွေကို အထိအတွေ့အရသိလိုက်တာမို့

(မောင့် သူငယ်ချင်းအိမ်ကလဲ လူမနေဘူးထင်တယ်)

(ဘာလို့လဲ မမ)

(ဘာဖြစ်ရမလဲ ဖုန်တွေချည်းပဲ)

ကျမက ကျောင်းဆရာမပီပီ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့မှ သဘောကျတာလေ

(ဟုတ်တယ် မမ။သူကတစ်လမှ လေးငါးရက်လောက်ပဲ အိမ်ပြန်ကပ်တာ။မောင် မမကိုစိတ်တိုင်းကျလိုးရအောင် သူ့ဆီကသော့တောင်းလိုက်တာ)

မောင်တိုး အပြောကြောင့် ကျမကျောတောင်ချမ်းသွားပေမဲ့ သူ့ကိုမျက်စောင်းထိုးပြီး

(ဟွင့်)

လို့ အမူပိုလိုက်တယ်။မောင်တိုးကတော့ အိပ်ခန်းအနေနဲ့အသုံးပြုတဲ့အခန်းရဲ့ ခန်းစီး ကိုလှပ်ကြည့်ပြီး ကျမကိုလင်ယပ်ခေါ်ရင်း

(လာ မမ)

အိမ်လေးက အခန်းနှစ်ခန်းပဲရှိတယ်။တစ်ခန်းကို အိပ်ခန်း တစ်ခန်းကို ဧည့်ခန်းရောဘုရားစင်လေးပါရှိတာမို့ဘုရားခန်းအဖြစ်ရောပေါ့။

  ကျမအိပ်ခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ အခန်းထဲမှာက သင်ဖြူးဖျာခင်းပြီး အိပ်ရာလေးတစ်ခု ခေါင်းအုံးနှစ်လုံးဆင့်ထားပြီး ခြုံစောင်လေးတစ်ထည်ကိုခေါက်လျက်
သားလေး။မောင်တိုးက သူ့ဂျာကင်ကိုအရင်ချွတ်ပြီး တန်းမှာရိုက်ထားတဲ့သံငုတ်မှာချိတ်လိုက်သလို ကျမလက်ကဆွဲအိတ်ကလေးကိုပါယူပြီးအဲ့ငုတ်မှာပဲချိတ်လိုက်ပါတယ်

(ချွတ်လေ မမ)
ကျမကိုချွတ်ခိုင်းသလိုသူဟာသူလဲ အကုန်ချွတ်နေတာမို့ ကျမလဲ မရှက်နိုင်တော့တာမို့ အဝတ်တွေချွတ်လိုက်ရတယ်။အဝတ်တွေကင်းမဲ့သွားတဲ့ကျမကိုကြည့်နေတဲ့မောင်တိုးကိုကြည့်လိုက်တော့ သူ့လီးကအောက်ငိုက်နေရာကအပေါ်ကိုတဖြေးဖြေးထောင်လာတာမြင်တော့ကျမ ကြက်သီးတွေတောင်ထမိတယ်။မောင်တိုးက ကျမကိုဆွဲဖက်ပြီးနခမ်းတွေစုပ်နမ်းသလိုလက်ကလည်းကျမဖင်ကိုဆုပ်နယ်ပွတ်သပ်ပေးနေတာမို့ကျမလဲ သူ့ကိုပြန်ဖက်ပြီးအနမ်းတုန့်ပြန်နေပါတယ် မောင်တိုးက ကျမဖင်ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်နယ်လိုက် ဟဖြဲလိုက်မို့ အဖြဲခံလိုက်ရတိုင်းအ‌ကြောတွေစိမ့်စိမ့်သွားရတယ်။စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးဖောင်းကားလာမှန်းကိုယ့်ဟာကိုယ်သိနေတယ် နို့တွေကတင်းလို့ အသီးထိပ်လေးတွေက မောင်တိုးရင်ဘတ်နဲ့ထိလိုက်တိုင်း စောက်ဖုတ်ထဲ ကျ‌ဉ်ခနဲ ကျဉ်ခနဲ့ခံစားနေရလို့

(ဟင့် မောင်ရယ်)

(မမရယ် လှလိုက်တာ မမရယ် မောင်သေချာကြည့်ဦးမယ်)

ဆိုပြီး ကျမ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကကိုင်ပြီး တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး အကာအကွယ်ကင်းမဲ့တဲ့ ကျမတစ်ကိုယ်လုံးကို အပေါ်အောက် အစုန်အဆန်ကြည့်ရင်း

(တကယ်ပါပဲ မမရယ် နတ်သမီးလေးကျနေတာပဲ)

(ဟာ မောင်ရယ် မကြည့်နဲ့တော့ တော်တော့ကွာရှက်ပါတယ်ဆိုနေမှ)

(မရှက်ပါနဲ့ မမအလှကို ခံစားခွင့်ပေးပါဦး မမနို့တွေကလုံးဝန်းပြီး ထိပ်နားလေးကျအပေါ်ကိုကော့နေရော။ဗိုက်ကလေးကချပ်လို့ တချို့မိန်းမတွေက မမလိုအ
ရွယ်ဆိုရင် ဗိုက်ကအဆီစုပြီးပူနေပြီ)

သူပြောတာလည်းဟုတ်နေတယ် အများကတော့အသက်လေးရလာရင် ဗိုက်ပူလာတတ်ကြတယ်။

(ကြည့်ပါဦး စောက်ဖုတ်ကြီးကလဲ ဖောင်းပြီးမောက်နေတာကလိုးကောင်းမှန်းသိသာတယ်)

(ဟာ တော်ပြီမောင်ရာ ဘာတွေလျောက်ပြောနေမှန်းမသိဘူး)

ကျမပြောရင်း သူ့ဆီအတင်းတိုးဝင်လို့ ရှက်ရှက်နဲ့သူ့ကိုခက်တင်းတင်းဖက်ထားတော့

(ဟားးးမရှင်ပါနဲ့ မမရယ် မောင် မမကိုအားရပါးရစိတ်တိုင်းကြလိုးဖို့ခေါ်လာတာပဲ။မမလဲအားရအောင်ခံချင်လို့လိုက်လာတာ မဟုတ်လား)

(ဟာ မောင်ကပြောလေဆိုးလေ ကဲ ကဲ)

(ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း)

ပြောပြီးသူ့ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်သီးဆုပ်နဲ့ထုလိုက်ပါတယ်။သူကဘာမှမပြောပဲ အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်လှန်အိပ်ပြီး ထောင်နေတဲ့လီးကို ကိုင်ပြီး

(လာ မမ ။မမအချစ်တော်ကြီးကိုပြုစုပေးလိုက်အုန်းတော်ကြာစိတ်ကောက်နေဦးမယ်)

ကျမလဲ မငြင်းသာတာမို့ မောင်တိုးလီးရှိရာကိုလေး ဖက်ထောက်လို့ သွားလိုက်ရပါတော့တယ်။

အခန်း ၁၃ ဆက်ရန်