ကျမနဲ့မောင်တိုး အဲ့အိမ်လေးမှာ မကြာခဏ အချစ်စစ်ခင်းကြတာပေါ့။ပထမအကြိမ်ကသာ ကျမသူ့ကိုအရှုံးပေးခဲ့ရပေမဲ့ နောက်ထပ်တိုက်ပွဲတိုင်း ကျမ
ကိုသူနိုင်အောင် မတိုက်နိုင်ပါဘူး သူရဲ့ဗျူဟာအခင်းအကျင်းတွေဘယ်လိုပြောင်းပြောင်း ကျမမဖြုံရေးချမဖြုံအစက ကျမဘဝမှာ ကျောင်းနဲ့အိမ် အိမ်နဲ့ကျောင်းလုံးလည်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုတောင်မေ့ထားမိတာ။ခု မောင်တိုးကျေးဇူးနဲ့ လူ့လောကဆိုတဲ့ ကာမဘုံကိုရရှိပြီးမှ ကာမအရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝခံစားသုံးဆောင်ရပါတော့တယ်။ကျမကလဲ မောင်တိုးနဲ့ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်းကိုယ့်ကိုကိုယ်ပိုလှချင်လာတယ်။အဝတ်အစားကအစအရင်ကဆို ရင်ဖုံးလည်စေ့ ထမိန်ဆို ချိတ်လိုအထူသားကိုပဲဝတ်တတ်ရာက ခုလိုရင်သားတစ်ဝက်ပေါ်နေတဲ့လည်ဟိုက်ဘလောက်အကျီတွေဝတ်တတ်လာသလိုပဲထမိန်ဆိုလဲ စပန့်သားလို ကိုယ်ပေါ်တင်လိုက်ရင်ကပ်နေပြီးအရှိအတိုင်းပေါ်နေတာမျိုးကို ရွေးဝတ်တတ်ခဲ့ပြီ။
ကျမရဲ့အဝတ်အစားအနေအထိုင်ကြောင့်ပဲထင်တယ်ကိုကို ဝေဇင်တောင် ကျမကို ခုဆို ညတိုင်းလောက်ကိုလိုးနေလို့
(ကိုကိုနော် ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ)
(ငယ်က ခုမှပိုပိုလှလာလို့ ကိုကိုမနေနိုင်တာ)
ဘာပဲပြောပြောအာ့လိုကြားရတော့ ကျေနပ်ပီတိဖြစ်ရတာပါပဲ။အခုဆို ကျမ လီးနှစ်ချောင်းကိုအလဲအလှယ်နဲ့သုံးနေရလို့ထင်တယ်။ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ရှေ့အကုန်ချွတ်ကြည့်ရင်ဖင်ကြီးတွေကပိုကားလာသလို။မောင်တိုးမညှာမတာဆွဲထားကိုင်ထားညှစ်ထားလို့ နို့ကြီးတွေကလဲ ထွားလာလိုက်တာ ကိုယ့်ဟာကိုတောင် အံ့ဩရတယ်။
ကျမရုံခန်းထဲမှာ ကျောင်းသားတွေရဲ့ လေ့ကျင့်ခဏ်းစာအုပ်တွေကို အဖြေတွေစစ်နေရာက မျက်လုံးထောင့်ကအရိပ်တစ်ခုကြောင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့အခန်းဝမှာ အာကာ ဆိုတဲ့ကျောင်းသားလေး။
(သားးဘာကိစ္စရှိလို့လဲ လာလေ)
ကျမအပြုံးလေးနဲ့ လှမ်းခေါ်လိုက်တော့ အာကာကကျမရှေ့နားထိလျောက်လာပြီး စားပွဲရှေ့ခြေစုံရပ်နေလို့
(ပြော သားးဘာပြောချင်လို့လဲ)
ကျမအမေးကိုပြန်မဖြေပဲ အာကာတစ်ယောက်ကျမကိုငေးပြီးစူးစိုက်ကြည့်နေလို့
(ပြောလေ သား ဆရာမကို ကြောက်စရာမလိုဘူး)
သူမပြောရဲမှာစိုးလို့ ကျမကရေလာမြောင်းပေးပြောလဲပြော အပြုံးလေးကိုလဲသူအားရှိအောင် အစွမ်းကုန်ပြုံးရင်းပြောလိုက်တော့မှ။အာကာ ကသူ့လက်ထဲက ဖုန်းလေးကို ကျမရှေ့ချပြလို့
(ကျနော် ဆရာမကို ဒါပြမလို့ပါ)
သူစကားကြောင့် ကျမလဲ သူပြတဲ့ဖုန်းလေးကိုယူကြည့်လိုက်မိတယ်။
(အို)
ကျမပါးစပ်က ထွက်သွားသလို လူလဲမိုးကြိုးပစ်ခံရသလိုဖြစ်ပြီးစောစောက အာကာ ဝင်လာတော့ ထိုင်ခုံကမတ်တပ်ရပ်မိတဲ့ကျမ အရုပ်ကြိုးပြတ်သလို ထိုင်ခုံပေါ်ထိုင်လျက်ကျသွားပြီး အာကာ့ကိုလက်ညိုးထိုးပြီးး
(မင်းးမင်းဒါကိုဘယ်လို)
ကျမစကားတွေရှေ့မဆက်နိုင်ပါဘူး။သူပြတာက ကျမစောက်ဖုတ်ကို မောင်တိုးလီးသွင်းနေတဲ့ပုံ။ကျမပေါင်ဖြဲထားလို့ စောက်ဖုတ်ကြီးဖြဲပြနေသလိုပုံတွေလေ။
အာကာ ကတော့ မထီသလိုပြုံးပြီး
(မကြောက်ပါနဲ့ ဆရာမပုံတွေကျနော်ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှမမြင်သေးပါဘူး)
ကျမစိတ်လဲတကယ်တိုနေသလို ကြောက်တာလဲအမှန်ပါပဲ။
(မင်း ဘယ်ကရလဲ ဒီပုံတွေကို)
(ဟားးဆရာမကလဲ ဆရာမကိုဒီလိုဘယ်သူရိုက်လဲ)
သူ့စကားကြားမှ ကျမကို မောင်တိုးရိုက်တာသတိရပြီး
(ယုတ်မာလိုက်တာ မောင်တိုးရယ်)
ကျမနှုတ်ထွက်စကားကြားတော့ အာကာ က
(မဟုတ်ဘူး ဆရာမ ကိုတိုးဘာမှမသိဘူး)
(သူမသိဘဲ မင်းဆီဘယ်လိုရောက်လဲ)
(အော်ဆရာမ ကလဲ ကိုတိုးကို ဈေးဝယ်ခိုင်းလိုက်ပြီးသူ့ဖုန်းထဲက ကျနော်ကူးထားလိုက်တာ)
(မင်း ဘာသဘောနဲ့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ)
(ဘာသဘောလဲ ဆိုတော့ ကျနော်လဲ ဆရာမကိုချစ်ချင်လို့လေ)
(ဘာ။ မင်းးလူစကားပြော ငါ မင်းရဲ့ဆရာမကွ)
(ဆရာမလဲ ဘာဖြစ်လဲ မလိုးရဘူးလို့ဘယ်သူပြောလဲ)
အိုရှင် ကျမရှက်လွန်းလို့ အာကာရှေ့ကအငွေ့ပျံပြီးပျောက်သွားချင်တာပဲ။
(မင်းးမင်းး)
ဒေါသအရှိန်နဲ့ခြေတွေလက်တွေတုန်ပြီး စကားလဲရှေ့ဆက်မရ။
(ဆရာမရယ် ဒေါသအာ့လောက်မဖြစ်ပါနဲ့အုန်း စဉ်းစားခွင့်ဒီနေ့တစ်ရက်ပေးမယ် ဆရာမခွင့်မပြုရင်တော့ ဒီပုံတွေနောက်နေ့ကြရင် facebookပေါ်တင်လိုက်ရုံပဲ)
(ဟင်။ မင်းးမင်းး)
ကျမကသာအသားတွေတဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး ဒေါသထွက်နေသလောက် အာကာကတော့သူ့ဖုန်းပြန်ယူပြီးကျောခိုင်းထွက်သွားရာကနေ လက်မြှောက်ပြသွားသေး
တာကဖြင့် အသဲယားစရာကောင်းလိုက်တာ။သူထွက်သွားပြီးမှ အာကာ့အကြောင်းပြန်တွေးမိတယ်။ဒီကောင်လေးမိဘတွေက မြို့မျက်နှာဖုံးတွေ ကောင်က
လေးကအလိုလိုက်ခံထားရလို့ ပေတေနေတာ ရုပ်ရည်ကလဲအသားဖြူဖြူဒေါင်ကောင်းကောင်း မင်းသားလုပ်ရင်တောင်ရမယ်။ဆယ်တန်းနှစ်နှစ်ဆက်ကျ အပြင်ဖြေလဲတစ်နှစ်ကျလို့ ကျမဆီရောက်လာတာ။မောင်တိုးနဲ့ကအရင်ကျောင်းတက်ထဲကအသိနေမယ်။အသက်ကလဲမတိမ်းမယိမ်းလေ။
အော် ကြုံလာပြန်တော့လဲ ကျမတစ်ယောက် ဒီအခန်းဒီစခန်းဘယ်လိုများ က ရပါ့မလဲနော်။
ကျမ ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ပဲ အာကာတောင်းဆိုတာကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ နည်းလမ်းစုံစဉ်းစားနေမိတယ်။သူကပြောရင်ပြောသလိုလုပ်မယ့်ကောင်လေး မိဘတွေကချမ်းသာသလို မွေးချင်းတွေထဲမှာလဲယောက်ျားလေးဆိုလို့သူတစ်ယောက်ထဲ အာ့ကြောင့်လဲအလိုလိုက်သလောက်ဆိုးနေတာ။ကျမအတွက် သူ့တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူကြည်ဖြူလိုက်လို့လဲ ဘာမှထူးစရာအကြောင်းမရှိပဲလေ။တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ကျမကိစ္စကိုမဖွဖို့ပဲ။ညနေရေချိုးပြီးမှန်ရှေ့ မှာကိုယ့်အလှကိုယ်ပြန်ကြည့်မိတော့ ဖောင်းကားနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ပွတ်သပ်ရင်း
(အော် ဒီထဲကို နောက်ထပ်လီးတစ်ချောင်းဝင်အုန်းမှာပါလား)
လို့ ကိုယ့်ဟာကိုပြောရင်း ကြက်သီးတောင်ထမိတယ်။
မနက်ကျောင်းတက်တော့ မှင်သေသေနဲ့ ဂိုက်ဆရာမလေးကို
(အာကာ ကို ဆရာမခေါ်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်)
ဆိုပြီး စာရင်းတွေလုပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေရပေမယ့်ရင်ထဲမှာတော့တဒိတ်ဒိတ် တစ်ခါမှမကြုံဖူးတဲ့အဖြစ်လေ။စဉ်းစားကြည့်ပေါ့ ကိုယ့်ကိုလိုးမယ့်သူကိုခေါ်ပြီး
အလိုးခံပါ့မယ်ပြောရမှာကြီးကို။ရှက်လဲရှက်ပေမဲ့ဒီကိစ္စကဒီတိုင်းထားလို့မှမရတာ။ခနနေတော့ တံခါးဝကအရိပ်တွေ့လို့ အာကာလာပြီဆိုတာသိပေမယ့် မကြည့်ရဲဘူး ကျမအဖြစ်ကပြောင်းပြန်ဖြစ်နေတာ။ဆရာမက ကိုယ့်ကျောင်းသားကို ကြောက်နေရတဲ့အဖြစ်။ကျမစားပွဲရှေ့ကထိုင်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်ပြီးကျမကို
(ပြောပါ ဆရာမ ။ဘယ်လိုစဉ်းစားထားလဲ)
အဲအချိန်မှာ ရင်တွေခုန်နေသလို မျက်နှာလဲပူထူပြီးရေဆာသလိုနဲ့ အာခေါင်တွေကခြောက်နေတယ်။သူ့ကိုစပြီးစကား ပြောဖို့ကို မနဲအားယူနေရတယ်။နောက်တော့ကိုယ့်ဟာကို အားပေးပြီး
(အေး သေချာနားထောင်နော်)
ကျမပြောရင်း သူ့မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိတော့ ကျမကိုစူးစူးရဲရဲကြည့်နေတဲ့ သူ့အကြည့်ရိုင်းတွေကြောင့် ပြောမယ့်စကားတွေဆက်မထွက်ပဲ မျက်နှာချလို့ ရင်တုန်နေတာကို သူမသိအောင် ထိန်းချုပ်နေရပါတယ်။
(ဆက်ပြောလေ ဆရာမ)
သူ့တိုက်တွန်းစကားကြောင့် ခေါင်းပြန်မော့ပြီး
(မင်း ဒီကိစ္စ မပေါက်ကြားဖို့ ဂတိပေး)
(ဟုတ် ကျနော်ဂတိပေးပါတယ်)
(သေချာတယ်နော်)
(ကျနော်ယောက်ျားပါ)
(အေး ဟုတ်ပြီ တစ်ခုရှိသေးတယ်)
(ဘာများလဲ ဆရာမ)
(မင်းကို တစ်ကြိမ်ပဲ ခွင့်ပြုနိုင်မယ်)
ပြောပြီးသူ့မျက်နှာကိုအကဲခတ်လိုက်တော့ နခမ်းလေးတွန့်ရုံပြုံးလိုက်ပြီး
(အိုခေ ဆရာမ)
ကျမလေ ဘယ်လိုဖြစ်မှန်းမသိဘူး အာကာရဲ့အပြုံးကဆွဲညို့လိုက်သလိုပဲ သူ့မျက်နှာလေးကိုငေးကြည့်နေမိတယ်။
(ပြောအုန်းလေ ဆရာမကို ဘယ်မှာချစ်ရမှာလဲ)
သူမေးလာမှ ကျမသတိပြန်ဝင်လာပြီး ကြိုစဉ်းစားထားတဲ့အတိုင်း ကျမနဲ့မောင်တိုး တို့တွေ့နေကြအိမ်လေးကိုပြောပြလိုက်တယ် ကျမမှာအဲ့အိမ်လေးရဲ့သော့အပိုရှိနေတော့ အဆင်ပြေတယ်လေ။ကျမအပြောဆုံးတော့
(ဆရာမကလဲ တည်းခိုခန်းဆိုဟုတ်သေးတယ်)
(ဘာ။ မင်းမို့ပြောထွက်တယ် တည်းခိုခန်းသွားလို့ လူသိသွားရင် ငါ့ဟာငါသတ်သေရုံပဲရှိတယ်)
(ဆောရီးးဆရာမ အင်းပါ ဆရာမပြောသလိုပဲထားပါ။မနက်ဖြန်နေ့လည် တစ်နာရီနော်။ကျနော်နေမကောင်းဘူးဆိုပြီးမနက်ထဲက ခွင့်တိုင်လိုက်မယ်)
(အေး)
ကျမလဲ ဟန်ကိုယ့်ဖို့ဆိုတဲ့အတိုင်း ခပ်မာမာပြန်ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူကတော့ အမှုမထားသလို ထိုင်ရာကထလို့အခန်းထဲက အထွက်ကို လေလေးတောင်ချွန်သွား
လိုက်သေးတယ်။အသဲယားလိုက်တာလေ။ပြေးပြိးကုတ်ပစ်လိုက်ချင်တယ်။
နောက်နေ့အိမ်ကလေးကို ကျမအရင်ရောက်နှင့်နေတယ် အာကာအလာကို စောင့်နေရတဲ့ အချိန်တွေက ကုန်ခဲလိုက်တာရှင်။ကျမဘဝကိုကျမပြန်တွေးမိပြန်တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်အပြစ်တင်မိတယ်။ငြိမ်းချမ်းနေတဲ့ ဘဝလေးကို ကာမဂုဏ်အရသာဖက်ဦးစားပေးမိလို့ ခုလိုတပြည့်တစ်ယောက်ရဲ့မယားအလုပ်ခံရတာလို့။တွေးမိတော့ နခမ်းကိုကိုက်လို့ကိုယ့်အဖြစ်ကိုယ်နောင်တရနေမိတယ်။
ခနနေတော့ အာကာဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ရောက်လာပြီး ကျမဆိုင်ကယ်ဘေးမှာသူ့ဆိုင်ကယ်ကိုရပ်လိုက်တယ်။ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွထိုင်နေရာက ခေါင်းကဆိုင်ကယ်စီးဦးထုပ်ကိုချွတ်လို့ လက်ကိုင်မှာချိတ်လိုက်တယ်။ခေါင်းကိုခါလိုက်တော့ လည်ပေါ်ဝဲနေတဲ့ဆံပင်တွေကခါနေတာက ရုပ်ရှင်ထဲက မင်းသားပုံစံ။ကျမအိမ်ထဲက သူ့ကိုငေးကြည့်မိရာက သူ့အပေါ်ဘယ်လိုစိတ်မမဖြစ်ဖို့ ထိန်းရမယ်။သူဆက်ဆံရင်လဲ အရုပ်လိုအသက်ကင်းမဲ့အောင်နေလိုက်မယ်။ဒါဆိုသူလဲ တစ်ကြိမ်တစ်ခါနဲ့တပ်လန်သွားမယ်ပေါ့။ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ်။
ဂျင်းပြာအထက်အောက်နဲ့ အာကာရုပ်ကမိန်းခလေးတွေကြွေလောက်တာတော့အမှန်။သူကအိမ်ထဲ မဝင်ပဲအိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရင်လေ့လာအကဲခတ်နေလိုက်
သေးတယ်။ပြီးမှ အိမ်ပေါ်တက်လာခဲ့တယ်။ကျမကရှေ့ခန်းမှာ မလှုပ်မရှားမတ်မတ်ရပ်လို့ပေါ့။ကျမကိုပြုံးပြပြီး
(ဆရာမ ရောက်နေတာကြာပြီလား)
သူ့အမေးကို ဘာမှပြန်မဖြေပဲ သူ့ကိုသာစိုက်ကြည့်နေတော့ ခစ် ဆိုတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး ကျမကိုကျော်လို့အိပ်ခန်းဝက ခန်းစီးကိုဖယ်ပြီး အတွင်းကိုကြည့်ပြီး
(ကုတင်လေးတောင်မရှိဘူး)
ကျမကိုပြောသလိုလိုနဲ့ သူ့ဟာသူပြောနေတယ်။နောက်ကျမနားလာပြီး
(ဆရာမ ကိုတိုးနဲ့ ဒီမှာတွေ့နေကြလား)
သူ့အမေးကို
(အာကာ မလိုတာတွေမေးမနေနဲ့ မင်းဂတိအတိုင်းပဲနော်ယောကျာ်းပီပါစေ)
(ဘာကိုလဲ)
(ဘာရမလဲ မင်းနဲ့သဘောတူထားသလို တစ်ကြိမ်ပဲပြီး အာ့တွေအကုန်ဖျက်ပေးရမယ်ဆိုတာ)
(ဟားးးးဘာများလဲလို့ စိတ်ချ တစ်ကြိမ်ထဲမပိုစေရဘူးအားလုံးဂတိအတိုင်းဖြစ်စေမယ်)
သူ့စကားကြောင့်ကျမ နဲနဲအသက်ရှူရပိုပေါ့ပါးလာသလိုပါဘဲ။
(ဒီနေရာမျိုး ဆရာမကိုချစ်ရမှာအားနာတာ တကယ်ဆိုကုတင်နဲ့ဆိုဖာနဲ့)
(တော် အာကာ မင်းနဲ့ငါ ချစ်သူမဟုတ်ဘူး ခုလိုမင်းကိုလိုက်လျောရတာလဲ ငါ့အရှက်သိက္ခာကြောင့်ဆိုတာမင်းသိထားပါ)
သူ့စကားမဆုံးခင် ကျမခပ်မာမာပြောချလိုက်တော့
(ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာမရယ် ဒါပေမယ့် ဆရာမသိဖို့ကကျနော် ငွေပစ်ပေးလိုက်ရင် ကြိုက်တဲ့ဆိုဒ်ကို ကြိုက်တဲ့တည်းခိုခန်းမှာ ပျော်ပါးလို့ရတယ်ဆိုတာပဲ)
(အ အာ့ဆိုလဲ မင်းသွားပျော်လိုက်ပါလား ငါ့ကိုဘာလို့ဒုက္ခလာပေးနေရတာလဲ)
(အာ့ ကတော့ ကျနော်က ဆရာမကိုစိတ်ဝင်စားတာကို)
(ဘာ။ မင်းးမင်းး)
သူ့စကားကြောင့် ဒေါသတွေလှိုက်လှိုက်တက်သလို ကို့ကိုယ်အဲ့လိုစွဲလမ်းသာသိရတော့ ရင်ထဲမှာခံစားချက်ကတစ်မျိုးပဲ။
(ကဲ လာပါ ဆရာမရယ် အဖိုးတန်အချိန်တွေကိုဖြုန်းတီးမပစ်ပါနဲ့)
သူကကျမကိုလက်ဆွဲလို့ အိပ်ခန်းကိုခေါ်ပြန်တော့ အစထဲကဘယ်လိုပုံဖြစ်မယ်ဆိုတာသိသိနဲ့ ချစ်သူလည်းမဟုတ် လင်ယောက်ျားလည်းမဟုတ်ပါပဲ တစိမ်းယောက်ကျားတစ်ယောက်က လိုးဖို့ခေါ်ရာကို မငြင်းသာပဲလိုက်ပါနေရတဲ့ ကျမ။ ရင်ထဲစိတ်ထဲဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာစဉ်းစားကြည့်ပါလေ။
Comments
Post a Comment