ကျမရဲ့ပန်းဦး (သီတာညိုရဲ့ဘဝအကြောင်း)

 

                             

      ကျွန်​မနာမည်​က သီတာညို တဲ့။အ​ဖေ့နာမည်​က

ဦးညို​မောင်​၊အ​မေက​ဒေါ်သီတာ။ကျွန်​မအသက်​ကနှစ်​ဆယ်​။ပညာ​ရေးကမ​ကောင်​း​တော့၁၆နှစ်​နဲ့၁ဝတန်​း

​ဖြေတာခုထိမ​အောင်​ဘူး။စာလဲစိတ်​မပါ​တော့ဘူး​လေ

သူမျ ား​တွေ​အောင်​ပါလျက်​ ကိုယ်​ကဘာလို့မ​အောင်​ရတာလဲ...ကိုယ်​လဲစာကျက်​​နေတာပဲ..အမျိုးမျိုးစဉ်​း

စားရင်​းအားငယ်​လာတယ်​။ပြီး​တော့...​ပြောရဦးမယ်​..

ကျွန်​မရုပ်​ရည်​က စွဲမက်​​လောက်​​အောင်​မလှ​ပေမယ်​့

​ဘော်​ဒီကမိုက်​တယ်​။​ယောကျ ာင်္း​တွေအကြိုက်​​ပေါ့​နော်​...။ဖင်​ကြီးတယ်​.....။နို့လဲဆူဆူဖြိုးဖြိုး မို့မို့​မောက်​

​မောက်​ကြီး..ခ်​ခ်​။ဘရာစီယာ၃၆ဆိုဒ်​ဝတ်​မှ​တော်​ရုံပဲ။

ဒါ​တောင်​နို့အုံသား​တွေကနဲနဲလျှံ ပြီးဘရာကိုရုန်​းထွက်​​နေ​သေးတယ်​။အသားလတ်​လတ်​ နှာတန်​​ပေါ်​ပေါ်...နှာတန်​​ပေါ်လို့သူငယ်​ချင်​း​တွေကစ,ကြတာ..

နှာကြီးမ...တဲ့..ခ်​ခ်​။

      စာ​မေးပွဲမ​အောင်​လို့စိတ်​က​လေ...​ဘော်​ဒီကအ

ကိတ်​ဆို​တော့ ဘဲ​တွေက​ခြေရှုပ်​လာ...အ​ဖေနဲ့အ​မေ

က ​နောင်​​ရေး အခုအ​ရေး..စိတ်​မ​လေ​အောင်​ဆိုပြီး..

အလှပြင်​သင်​တန်​းတက်​ခိုင်​းတာ​ပေါ့။သင်​တန်​းတက်​

ပြီးပြန်​လာ​တော့...အိမ်​​အောက်​ထပ်​ဧည်​့ခန်​းကို ကန်​့

ပြီးအလှပြင်​ဆိုင်​​လေး​ဖွင်​့​ပေးတယ်​။တစ်​ခြမ်​းကဧည်​့

ခန်​း၊တစ်​ခြမ်​းကအလှပြင်​...အိမ်​မကွာအိုးမကွာ​ပေါ့။

" တာတာညို " အမျိုးသား အမျိုးသမီး  ဆံပင် နှင်​့  ​အလှပြင်​ ဆိုင်​ ။

      ဆိုင်​ဖွင်​့စ,မို့ လူသိပ်​မလာ​ပေမယ်​့..​ယောကျ ာင်္း

​လေး​တွေ ဆံပင်​လာညှပ်​ကြတယ်​။တစ်​​ယောက်​ကစ, တစ်​ရာ ​ပေါ့​နော်​..။လာကြပါတယ်​ အား​ပေးကြ

ပါတယ်​။​ယောကျ ာင်္း​လေး​တွေကိုဆံပင်​ညှပ်​​ပေးတာ

မျ ားလာ​တော့ အထိအ​တွေ့ ့အစမ်​းအသပ်​​တွေခံရ

​တော့တာ​ပေါ့ ။ကုလားထိုင်​လက်​တန်​း​ပေါ်မှာ သူတို့

တစ်​​တောင်​ဆစ်​​တွေတင်​ထားပြီး​တော့ ကျွန်​မဆီးခုံကို တစ်​ချို  ့ကမထိတစ်​ထိ၊တစ်​ချို  ့ကသိသိသာသာ

ပွတ်​ကြထိုးကြပါ​လေ​ရော..။သူတို့​ရှေ့တည်​့တည်​့က​နေ ညှပ်​မိတဲ့အခါမျ ားဆို မျက်​လုံးကြီး​တွေကကျွန်​မ

နို့အုံရင်​ကြား​မြောင်​းမှာဝဲလည်​ ဝဲလည်​...တစ်​ချို့ဆို

​ခြေ​ထောက်​ကိုပြင်​ချိတ်​ထိုင်​ပြီး သူတို့ဒူး​ခေါင်​းနဲ့ကျွန်​မ

​ပေါင်​ကြား မဝင်​.ဝင်​​အောင်​ထည်​့တဲ့လူလဲရှိတယ်​။

အ​နေအထားကြည်​့ပြီးကျွန်​မကအလိုက်​အထိုက်​ပဲ

ဆက်​ဆံ​ပေးပါတယ်​။ဆိုင်​မှာလူရှင်​းတယ်​..ညှပ်​တဲ့လူ

ကလည်​းသန်​့တယ်​ဆိုရင်​​တော့...​ပေါင်​ကြားထဲဒူးထိုး

ထည်​့တာ​လောက်​ထိ လက်​ခံ​ပေးပါတယ်​။ဒီ​လောက်​

နဲ့ရပ်​တဲ့​ယောကျ ာင်္းကခပ်​ရှားရှားပါ​လေ...။ဒူးဝင်​ပြီဆို

ရင်​​ခြေ​ထောက်​ကလှုပ်​ပြီး ​စောက်​ဖုတ်​အထိ ရန်​ရှာ

လာတဲ့သူ မျ ားပါတယ်​။အဲ​လောက်​ကြီး​တော့ လွန်​

တာ​ပေါ့​နော်​..။ကျွန်​မလဲ မိတ်​မပျက်​​အောင်​တစ်​ချက်​

နှစ်​ချက်​ ​တော့အထိခံ​ပေးပါတယ်​..။ပြီးရင်​​ရှောင်​ထွက်​

လိုက်​တာပဲ..။​ပြောခဲ့သလို​ပေါ့...ညှပ်​တဲ့လူကသန်​့ရင်​

​တော့ ကြာကြာ​လေးခံလိုက်​တယ်​။ကိုယ်​လဲ အရသာ

ရှိတယ်​​လေ...မှန်​တာ​ပြောတာပါ။​ရှောင်​ထွက်​သင်​့တဲ့

အ​ခြေအ​နေ အချိန်​အခါကို​တော့ ကိုယ်​့ဟာကိုယ်​ဆုံး

ဖြတ်​ရတာ​ပေါ့။​ရှောင်​ထွက်​ပြီး သူတို့နံ​ဘေးကညှပ်​​ပေးပြန်​​တော့လဲ ကိုယ်​​တော်​​တွေက သူတို့ပုခုံး​တွေနဲ့

ကျွန်​မနို့ကိုမထိ.ထိ​အောင်​တိုးတယ်​ရှင်​...ပွတ်​တယ်​

ရှင်​..။ကျွန်​မနို့ကြီးက​ရှေ့ကို ​ဖောင်​းမို့စူထွက်​​နေ​တော့

ဒီကိစ္စက သူတို့အတွက်​ကြိုးစားရတာ သိပ်​အခက်​အခဲမရှိလှဘူး။အထိခံရတာ မျ ားတယ်​။အိစက်​စက်​ အိစက်​စက်​​ပေါ့..။

      တကယ်​​တော့ သူတို့ချည်​့ပဲစိတ်​လှုပ်​

ရှားတာမဟုတ်​ဘူး​လေ...။ကျွန်​မလဲလူသားပဲ​နော်​..၊စိတ်​​ရော...​သွေးသား​ရောလှုပ်​ရှားရတာ​ပေါ့ ။ဆံပင်​ညှပ်​ပြီးရင်​သူတို့က

ဖုတ်​ဖက်​ခါထွက်​သွား​ရော...ကျွန်​မက

​စောက်​ရည်​စိမ်​့ပြီးကျန်​ခဲ့​ရော..။နှစ်​​ယောက်​​လောက်​မျ ားညှပ်​ရ..အပွတ်​ခံရရင်​..

တကယ်​့ကို​စောက်​ရည်​စိမ်​့ထွက်​တယ်​။

သီတာညို

                         ၂

      တစ်​ရက်​​ပေါ့​နော်​..။မနက်​ပိုင်​း​တော့ဆိုင်​မှာလူကျတယ်​။​ကောင်​မ​လေး​တွေ​ပေါ့။ဆိုင်​ကနာမည်​နဲနဲ

ထွက်​လာ​တော့..​တော်​​တော်​အလုပ်​လုပ်​ရပြီ။အလုပ်​

အကူ​လေး​တောင်​​ခေါ်ထားရပြီ။​ဆွေမျိူ းနီးစပ်​​ပေါ့..ရွာ

က လှလှမြင်​့ဆိုတဲ့ညီမတစ်​​ယောက်​ကိုပညာသင်​သ

​ဘော​ခေါ်ပြီးအကူထားရတယ်​။သူကလဲ ပြင်​လိုက်​ဆင်​လိုက်​​တော့ အကိတ်​သား။ဖင်​​လေးက ​ကောက်​

ချိတ်​​နေ​တော့..လူကြည်​့မျ ားပြီးဆိုင်​စည်​တာ​ပေါ့။

      ​နေ့လည်​ပိုင်​း​တော့ လူပါးတယ်​။​ကောင်​မ​လေး

သုံး​ယောက်​​လောက်​လားဆံပင်​လာညှပ်​ကြတယ်​။

​ယောကျ ာင်္း​လေး​တွေ ​လေးငါး​ယောက်​​တော့လာပါ

တယ်​။အဲဒီမှာ​လေ...အစ်​ကိုကြီးတစ်​ေ​ယာက်​ကမိုက်​

တယ်​။အရပ်​မြင်​့တယ်​..အသားညို​ပေမယ်​့မျက်​လုံး

မျက်​ဖန်​ ​တော်​​တော်​လှတယ်​။ကြည်​လဲ့​နေတာပဲ။ အဲ

မ​ယောင်​မလည်​မျက်​လုံး​ဝေ့ကြည်​့​တော့ ဒုတ်​ကြီးကလဲ တင်​့တယ်​တယ်​။ခပ်​ဖူးဖူး​လေးထိုးထွက်​​နေတာ။

​ဘောင်​းဘီရှည်​နဲ့ဆို​တော့ ထင်​ရှားတာ​ပေါ့။

      ခ်​ခ်​...စိတ်​ကူး​တွေယဉ်​ပြီးဆံပင်​ညှပ်​​ပေးတာ​ပေါ့

​နော်​..။ဆံပင်​ကိုမထိတစ်​ထိ​လေးလုပ်​ပြီးအချိန်​ဆွဲညှပ်​

‌​ပေးလိုက်​တယ်​။ထင်​တဲ့အတိုင်​းပဲ...ထိတယ်​.တို့လာ

တယ်​...ဖိလာတယ်​..။ကိုယ်​ကလဲ ​အ​လျှေ ာ့အတင်​း

​လေးနဲ့ အချိန်​​ပေးလိုက်​တာ​ပေါ့။မကြာလှပါဘူး..​ခြေ

​ထောက်​ချင်​းချိတ်​ပြီး ​စောက်​ဖုတ်​ကိုရန်​ရှာလာ​တော့

တာပါပဲ။ကိုယ်​ကလဲ နဲနဲ​ကြွေချင်​​နေသူဆို​တော့..သူ့

ဒူး​ခေါင်​းအထိတိုး​ပေးလိုက်​ပြီး ခပ်​ဖိဖိ ပညာ​ပေးလိုက်​

တယ်​။ခ်​ခ်​...​ပေါင်​ကြားထဲ့ကဖူး​ရောင်​တက်​လာတာ..

အင်​း...ဒီလူ​တော့ ဇစ်​ဖွင်​့ထားတာ​သေချ ာတယ်​ လို့

စိတ်​ထဲမှတ်​ချက်​ချမိတယ်​။အ​ပေါ်ရုံပုဝါစကို ​ဖောင်​းဖု

​လောက်​​အောင်​ဆိုရင်​ ဇစ်​ဖွင်​့ထားမှရမှာ​လေ..။ဒါနဲ့

အသာ​ရှောင်​ပြီး​ဘေးတစ်​ချက်​ထွက်​​ပေးလိုက်​​တော့..

မချင်​့မရဲဖြစ်​ကျန်​ရစ်​တယ်​။

ဘေးထွက်​လိုက်​​တော့လဲ..ပုခုံးလှုပ်​တာ​ပေါ့။

​ယောကျ ာင်္းမျ ား​စောက်​ဖုတ်​လွှတ်​ရ​တော့ နို့ဖက်​ကို

လှည်​့တယ်​..သိလား။ရပါတယ်​​လေ...ကိုယ်​ကလဲဖိ

​ပေးလိုက်​ပါတယ်​။သူ​ကောင်​း ကိုယ်​​ကောင်​း​ပေါ့​နော်​။

​ဘေးညှပ်​လိုက်​..​နောက်​ညှပ်​လိုက်​နဲ့..ညှပ်​စရာမလို

တဲ့ဆံပင်​ ​လေထဲမှာကပ်​​ကြေး​ဝှေ ့ညှပ်​​ပေးပြီး​ရှေ ့ကို

ပြန်​​ပေးလိုက်​တာ​ပေါ့။ဒီလိုနဲ့...​စောက်​ရည်​တစ်​ချက်​

စိမ်​့​တော့ ရုံပုဝါ ခြုံလွှာခွာ​ပေးလိုက်​​တော့..သူ့ခမျှ ာဇစ်​

ကိုအမြန်​ပိတ်​ရရှာတယ်​။ခ်​ခ်​..လီးကိုဇစ်​ငြိ  ဆွဲမိသွားသလား​တော့မသိပါဘူး..။အာ့....လို့တစ်​ချက်​​တိုးတိုး

​အော်​သံကြားလိုက်​သလိုပဲ။

      ​နောက်​တစ်​​ယောက်​ ကုလားထိုင်​မှာ​နေရာယူ

​တော့..အစ်​ကိုကြီး ​ပေ​စောင်​း​စောင်​းနဲ့​ငွေ​ပေးပြီးထွက်​

သွားပါ​လေ​ရော..။သံ​ယောဇဉ်​မကုန်​လို့ထင်​ပါရဲ့...။

သူ့မျက်​လုံး​တွေ လှလှမြင်​့ဖင်​မှာချန်​ထားခဲ့တာ​တွေ ့ရ

တယ်​ ဟင်​းဟင်​း..။​နောက်​တစ်​ေ​ယာက်​လဲ ဒီလိုပဲ​လေ။တမင်​တကာ လူ​ရွေးပြီး စိတ်​လာသလိုညှပ်​​ပေး

တာဆို​တော့..ကိုယ်​ဆင်​တဲ့ဖဲ ကိုယ်​ချိူ း ကိုယ်​​ဝေ ​ပေါ့

​နော်​..။သူနဲ့ကျ မှ..စစ်​ကနဲ စစ်​ကနဲ...နှစ်​ခါ​လောက်​

ဖင်​ရှုံ ့ပြီး​စောက်​ရည်​ညှစ်​မိတယ်​။ခြုံလွှာလဲ ဖြုတ်​ပြီး

​ရော...အ​ပေါ်ထပ်​ကိုတန်​းပြီး ​ပြေးတက်​​တော့တာပဲ။

​အောင်​မယ်​​လေး....အ​ပေါ်ထပ်​​ရောက်​မှပဲ ​..ရင်​ထဲမှာ

ဖိုကနဲ..လှိုက်​ကနဲ...အသက်​ရှူ ​တောင်​ရပ်​သွားမိတာ

ပါပဲ။အ​ဖေနဲ့အ​မေ...လိုး​နေကြတာ​လေ.....ပက်​ပက်​

စက်​စက်​ မှတကယ်​့ကို ပက်​ပက်​စက်​စက်​..။

      ​ပြောပါ​ရောလား...။ကျွန်​မကအသက်​နှစိဆယ်​။

အ​မေက ​လေးဆယ်​ရှင်​...။အ​ဖေကအ​မေ်​ထက်​ငယ်​

တယ်​..သုံးဆယ်​့ကိုးနှစ်​..။ပြီး​တော့နှစ်​​ယောက်​လုံး

အား​ကောင်​း​မောင်​းသန်​ချည်​့ပဲ။အ​မေက ကျွန်​မထက်​

ကိတ်​တယ်​ရှင်​.။ဖင်​လဲကျွန်​မထက်​ကြီးတယ်​။ခါး​လေး

နဲနဲ ရှိတယ်​။အဆီစုတဲ့သ​ဘော​လေးလားမ​ပြောတတ်​

ပါဘူး။ပြည်​့ပြည်​့ ဖြိုးဖြိုး..လက်​​မောင်​းသား​တွေ လက်​

ပတ်​သား​တွေ..​ပေါင်​တန်​​တွေ ဆိုတာ...တကယ်​့ကို

ဖမ်​းစားနိုင်​စွမ်​းကြီးတုန်​းပဲ။ဖင်​တုန်​တုန်​ နို့ခုန်​ခုန်​ နဲ့

​တော်​ရုံ​နှာကန်​တဲ့​ယောကျ ာင်္းဆို ထိုင်​ကြည်​့ပြီးအရည်​

ထွက်​သွားနိုင်​တယ်​။

      အ​ဖေကလဲ...သန်​ဆဲ မြန်​ဆဲ ။​ပေါင်​..ခါး..လက်​

​မောင်​း..ရင်​အုပ်​..အားလုံးတင်​းတင်​းမာမာ....ကြွက်​သား ​တွေ အ​မြောင်​းလိုက်​ ကျန်​တုန်​းပဲ။အဲ...လီး လဲ

​တောငိဆဲ..မာဆဲ.​ပေါ့။အဲဒါရှင်​...အ​ပေါ်ထပ်​မှာဘယ်​

သူမှမရှိဘူး ဆိုတဲ့ယုံကြည်​မှုနဲ့ အခန်​းတံခါး​တောင်​မ

ပိတ်​နိုင်​ပဲ လိုး​နေကြတာ..​လှေခါးကကျွန်​မ​ပြေးတက်​

လာတာ​တောင်​သူတို့မသိနိုင်​ကြဘူး။ကျွန်​မလဲအခန်​း

တံခါးတည်​့တည်​့​ရောက်​မှလှည်​့ကြည်​့မိလို့ မြင်​တာ။

အသံမထွက်​မိ​အောင်​ပါးစပ်​ကိုလက်​ဝါး​လေးနဲ့ပိတ်​ပြီး

​ခြေစုံရပ်​ကြည်​့​နေမိတယ်​..။

      လိုးချက်​....​ဆောင်​့ချက်​ ရှင်​..။​ဖောင်​း..​ဖောင်​း..

​ဖောင်​း...​ဖောင်​း...နဲ့။သီတင်​းကျွတ်​ ​ဗျေ ာက်​အိုးသံက

အရှုံး​ပေးရမယ်​...တကယ်​။

သီတာညို

                              ၃

      နှစ်​​ယောက်​လုံးအဝတ်​မပါဘူးရှင်​့။တုံးလုံး​တွေ

ချည်​့ပဲ။အ​မေကကုတင်​​ပေါ်မှာပက်​လက်​​ပေါ့​နော်​...

​ပေါင်​ကြီး​ထောင်​ပြီးဖင်​ကြီးကားထား​ပေးတာ။အ​ဖေ

ကအ​မေ့​ပေါ်​မှောက်​လျက်​ကြီး..လက်​​ထောက်​ပြီးလိုး

​နေတာ။​ခြေ​ထောက်​​တွေက ​ဖြောင်​ဆင်​း​နေပြီးကြွက်​

သားအ​မြောင်​းအ​မြောင်​းလိုက်​ထ,​နေတယ်​။​ခြေဖျ ား

​ထောက်​ထားတာရှင်​့..။အ​မေ့​ပေါင်​တုတိတုတ်​ကြီး

နှစ်​လုံးကိုတံ​ခေါက်​​ကွေးအထက်​နားက​နေ လက်​

​မောင်​းနဲ့တွန်​းတင်​ထား​တော့..အ​မေ့​စောက်​ဖုတ်​ကြီး

က..ဖင်​လုံးကြီး​တွေအ​ပေါ်ကို​မောက်​ပြီး​ဖောင်​း ကြွ

တက်​​နေတာ..ရှင်​းရှင်​းကြီး။အဲဒါ​လေ...အ​ဖေက သူ့

လီးတုတ်​တုတ်​ ရှည်​ရှည်​ကြီးနဲ့ ​ဆောင်​့​ဆောင်​့လိုး​နေ

တာမျ ား..တင်​ပါးကို ခွက်​..လို့။​ဖောင်​း..​ဖောင်​း​ဖောင်း

နဲ့အသံ​တွေ အကျယ်​ကြီးထွက်​​နေတာ။အ​မေကလဲ.

အ​ဖေ့လက်​​မောင်​း​တွေကိုကုတ်​ဆွဲလိုက်​...မျက်​နှာကို

ပွတ်​သပ်​လိုက်​...​ကျေ ာပြင်​ကို သိုင်​းဖက်​ဆုပ်​နယ်​

လိုက်​..ဖင်​ကြီးကို ​မြောက်​​မြောက်​ပြီးခံတယ်​ရှင်​..။တစ်​ချက်​​ဆောင်​့..တစ်​ချက်​​မြောက်​ပဲ..။ပါးစပ်​ကလဲ..

လည်​​ချေ ာင်​းသံနဲ့ တစ်​အင်​းအင်​း...​ဆောင်​့လိုးတိုင်း

အသံထွက်​တယ်​။​စောက်​ပတ်​ကလဲ..ပြွတ်​..စွတ်​..စွတ်​..ပြွတ်​..နဲ့..။

      ပါးစပ်​က ​သောင်​စဉ်​​ရေမရ..တတွတိတွတ်​အသံ

ထွက်​​နေတာ...။အသာ​လေး..ကျွန်​မအခန်​းကို​ခြေဖျား

​ထောက်​သွားပြီး နံရံအ​ပေါက်​ကပြန်​​ချေ ာင်​းကြည်​့ရ

တယ်​။အိမ်​က အုတ်​ခံ ပျဉ်​​ထောင်​​လေ..။အ​ပေါ်ထပ်​

မှာက ပျဉ်​ကာထားတာ။အခန်​းကလဲ ပျဉ်​ကာပဲဆို

​တော့ ​ချေ ာင်​းကြည်​့​ပေါက်​​လေး​တွေရှိတယ်​။ကိုယ်​့အ

​ဖေနဲ့အ​မေ လိုးတာဆို​ပေမယ်​့ကျွန်​မက​တော့ကြည်​့

ချင်​ မြင်​ချင်​တာပဲ..။

ဒီ​တော့မှရှင်​းရှင်​းမြင်​ရ​တော့တာရှင်​​ရေ့..။အ​မေ့

​စောက်​​ခေါင်​းထဲက​စောက်​ရည်​​တွေထွက်​​နေတာမှ

နစ်​​နေတာပဲ။အ​ဖေလီးကြီး ဝင်​လိုက်​ ထွက်​လိုက်​ဖြစ်​

​နေတာ​ရော...လီးကြီးမှာ​စောက်​ရည်​အနှစ်​ ဖြူပျစ်​ပျစ်​

​တွေကပိ​နေတာ​ရော...ဖင်​​ပေါက်​ရှုံ ့သွားတာ​ရော..

ရှင်​းရှင်​းကြီးမြင်​ရတာ။အ​မေကလဲ ဘယ်​သူမှမရှိဘူး

လွတ်​လွတ်​လပ်​လပ်​ ဆိုပြီး​အော်​တယ်​ရှင်​...

      " ​ဆောင်​့..ကိုညို...အင်​့..အင်​့..ဟုတ်​တယ်​..

​ဆောင်​့...အင်​း...​ကောင်​းတယ်​..​ကောင်​းတယ်​.အင်​့

အားဟား...ပြွတ်​...​ဖောင်​း...အိုး..​ကောင်​းချက်​..ပြွတ်​

​ဖောင်​း...သွက်​သွက်​သာ​ဆောင်​့ကိုညို...​ဖောင်​း.."

      အတွဲညီ...အလိုးညီ​ပေါ့​နော်​...။နှစ်​​ယောက်​လုံး

အား​ကောင်​း​မောင်​းသန်​ချည်​့ပဲ..။လီးကလဲ စံချိနိမီပဲ။

အနည်​းဆုံး​ခြောက်​လက်​မ​တော့ရှည်​မယ်​..အပိုပဲရှိ

မယ်​..​လျေ ာ့တာ​တော့ဘယ်​လိုမှမ​လျေ ာ့ဘူး။တုတ်​

တာကလဲအ​တော်​တုုတ်​တယ်​...အ​ကြောပြိုင်​းပြိုင်​းနဲ့

​ကြောက်​စရာကြီး။အ​ဖေက လီးကိုတစ်​​ချေ ာင်​းလုံး

​စောက်​ပတ်​အပြင်​ဆွဲဆွဲထုတ်​ပြီး​ဆောင်​့လိုးတာဆို

​တော့..ဒစ်​ကားကြီးပါမြင်​ရတယ်​။ နီညိုညို ​ပြောင်​လက်​လက်​ နဲ့အရစ်​​ကြောင်​းကြီးကလဲထင်​းနက်​​နေ

တာပဲ။​အ​မေ့​စောက်​ပတ်​အတွင်​းသား​တွေကို အဲဒီ

အရစ်​​ကြောင်​းကြီးကဆွဲဆွဲထုတ်​လာတာမျ ားလန်​ကနဲ..လန်​ကနဲ နီနီရဲရဲ မြင်​ရတာ....​စောက်​ရည်​​တွေ

ထွက်​လာလို့ထမီနဲ့​စောက်​ပတ်​ကြားညှပ်​ထားရတဲ့အ

ထိပဲ။ပြန်​လိုးထည်​့​တော့လဲ အ​မေ့​စောက်​ပတ်​နခမ်​း

သားအထူကြီး​တွေကို အဲဒီဒစ်​ကြီးနဲ့လိပ်​ယူသွား

တယ်​ရှင်​..။​စောက်​​မွှေးနက်​နက်​ နုနု ကျဲကျဲ ​တွေ လှုပ်​

စိ လှုပ်​စိ နဲ့ ပိုးခူ​ကောင်​ကြီးလူးလှိမ်​့​နေသလိုပဲ။

      အ​မေက ဖင်​ကြီးပင်​့ပင်​့ပြီး အလိုးခံတာ..။အလိုး

ခံတာလား...ပြန်​လိုးတာလား.​ပြောတတ်​ပါဘူး​လေ..။

ပါးစပ်​ကလဲ အချိန်​ပြည်​့​ဆောင်​့ခိုင်​း​နေတာပဲ..။စကား

သံနှစ်​ခွန်​းထွက်​ရင်​..တစ်​ခွန်​းက ​ဆောင်​့ ပဲ။အ​ဖေက

လဲ အ​သေဗျ င်​းတယ်​။မီးမျ ားပွင်​့ထွက်​မလားထင်​ရ

မ​လောက်​ပဲ..။​စောက်​ပတ်​နဲ့လီးကို တည်​့တည်​့ကြီး

မြင်​​နေရ​တော့...ကိုယ်​ကဘာသားနဲ့ထုဆစ်​ထားတာ

မို့လဲ..။​သွေးနဲ့သားနဲ့ထုဆစ်​ထားတာ​လေ..။​စော​စော

က ဆိုင်​မှာဆံပင်​ညှပ်​ေ​ပးရင်​း​စောက်​ရည်​စိမ်​့လာပါ

တယ်​ဆိုမှ ဒီလိုမျိုးကြီးမျက်​ဝါးထင်​ထင်​မြင်​​နေရ​တော့

စိတ်​ထဲ တအားအလိုးခံချင်​လာတာပဲ။အ​ဖေ့လီးကြီး

ကိုမြင်​​နေရတာပိုဆိုးတယ်​။​စောက်​ရည်​အနှစ်​ဖြူ ပျစ်​

ပျ စ်​​တွေကပ်​​ပေ​နေတဲ့လီးကြီးကို ​ပြေး​တောင်​စုပ်​ပစ်​

ချင်​လာတယ်​။ဒါနဲ လက်​တစ်​ဖက်​ကအခန်​းနံရံကို​မှေး

​ထောက်​...​ခြေ​ထောက်​တစ်​ဖက်​​သေတ္တာ​လေး​ပေါ်တင်​ပြီး..​စောက်​ပတ်​ကိုပွတ်​​နေမိတယ်​။ပွတ်​ခါမှ ပိုဆိုး

​ရော..။ရွလွန်​းမကရွလာတာနဲ့ လက်​​ချေ ာင်​းထိုးထဲ့

ပြီး​ဆောင်​့ပစ်​တာ..။​စောက်​ရည်​​တွေရွှဲ​နေတာဆို​တော့...​ပေါက်​...​ပေါက်​..​ပေါက်​..​ပေါက်​..နဲ့အသံ​တွေ

ထွက်​လာတယ်​။အိုး....​ပေါင်​ခြံမှာလဲ​စောက်​ရည်​​တွေ

ယိုစီး​ပေပွ​နေတာပဲ..ကပ်​​စေး ကပ်​​စေးနဲ့။အသံ​တွေ

အ​ဖေနဲ့အ​မေကြားမှာလဲ​ကြောက်​​တော့ပါဘူး။သူတို့

လဲသူတို့​ဇောနဲ့သူတို့ လိုး​နေခံ​နေတာနဲ့မကြားကြပါ

ဘူး။ကျွန်​မ​လေ...မရှက်​​တော့ပါဘူး..။အ​ဖေကအ​မေ့

ကို သွက်​သွက်​​လေး​ဆောင်​့လိုးတာကြည်​့ရင်​းနဲ့ ပြီး

သွားတယ်​ ရှင်​...တကယ်​ပါပဲ ။ပြီး​ပေမယ်​့ တင်​းတိမ်​

တာ​တော့ မဟုတ်​ဘူး​နော်​..။​ကောင်​းတာကို​ပြောတာ။ အ​ဖေတို့က​တော့ လိုးတုန်​းပဲ...ကျွန်​မကလဲ

​ချေ ာင်​းကြည်​့တုန်​းပဲ။

      နာရီဝက်​​ကျေ ာ​်​ေ​ကျ ာ​်​ေ​လာက်​ကြာမှအ​မေက

အ​ဖေ့ကိုအတင်​းဖက်​ ဖင်​ကြီး​ကော့ပြီး မြန်​မြန်​​လေး

​ဆောင်​့ခိုင်​းတာ...

      " ကိုညို​ရေ...မြန်​မြန်​​လေး..မြန်​မြန်​​လေး..သွက်​

သွက်​​လေး​နော်​...သီတာတအား​ကောင်​း​နေပြီ..သွက်​

ပါ...သွက်​ပါ...ဖူး​လေးနဲ့...ဖူး​လေးနဲ့...အင်​း..အင်​း..

​ဆောင်​့ထည်​့ကိုညို...​ဆောင်​့..အင်​့..​ဆောင်​့..အာ့..

​ကောင်​းတယ်​ကိုညို​ရေ့...အဲလို...အဲလို..အဲလို​လေး.

​ဆောင်​့​ပေးပါဦးကိုညိုရဲ့...အားဟား...အားဟား...ရှီး..

ကျွတ်​ကျွတ်​ကျွတ်​....ဖူး...ဟူး....ဟူး....​ကောင်​းလိုက်​

တာ​နော်​.....​ကောင်​းလိုက်​တာ....."

      အ​ဖေလဲ...တအားသွက်​သွက်​​ဆောင်​့တာပဲ။

ကုတင်​​တောင်​ ​ရှေ့​နောက်​ယိမ်​းထိုး​နေတယ်​။ပြွတ်​

ပြွတ်​ပြွတ်​ပြွတ်​ပြွတ်​ ​ဖောင်​း....ပြွတ်​ပြွတ်​ပြွတ်​ပြွတ်​..

​ဖောင်​း...အိုး..အသံ​တွေအဆက်​မပြတ်​ဘူး။​နောက်​ဆုံးတစ်​ချက်​...လီးကြီးကို​စောက်​ပတ်​အပြင်​ထိဆွဲ

ထုတ်​ပြီး ​ဆောင်​့ထည်​့လိုက်​တာ..​ဖောင်​း....ဆိုအသံ အကျယ်​ကြီးပဲ။ပြီးမှ ဖင်​ကြီး​ကော့လံ​ကော့လံ​လေး သီတာညို 

ဖင်​ကြီး​ကော့လံ​ကော့လံ ​လေးငါးခါထိုးထည့်​ပြီးငြိမ်​ကျ သွားတာ။လီးရည်​​တွေပန်​းထုတ်​တာ​နေမှာ​ပေါ့။

​အောင်​မယ်​​လေး....ကျွန်​မနှစ်​ခါပြီးရတယ်​ရှင်​့။ကုတင်​

​ပေါ်အသံမကြား​အောင်​အသာ​လေးကြိတ်​တက်​ပြီး

ပက်​လက်​လန်​ချရတယ်​။အလိုးခံတဲ့သူနဲ့လိုးတဲ့သူ

​တော့ဘယ်​လို​နေကြမယ်​မသိဘူး။ကျွန်​မမှာ​တော့

အသက်​​တောင်​ပုံမှန်​မရှူ နိုင်​​တော့ဘူး။တစ်​ဆို့...တစ်​

ဆို့..နဲ့။​ကောင်​းလဲ​ကောင်​း...​မောလဲ​မော​ပေါ့။ဒါ​ပေမယ်​့ ​မောတယ်​လို့သ​ဘောမထားမိပါဘူး​လေ....။

      ​ပြော​တော့မယ်​​နော်​...ပြီး​တော့မှကျွန်​မကိုအဆိုး

မဆိုနဲ့..။ကြို​ပြောထားရတာ..။ကျွန်​မက အကုန်​​ပြော

မှာ..။

      ခဏ​လေး​နေ​တော့...အ​ဖေ့ကားသံ​လေးကြား

လိုက်​ရတယ်​။အ​ဖေက နည်​းနည်​း​မော့တတ်​တယ်​

​လေ..။ခါတိုင်​းလဲဒီအချိန်​ဆိုအရက်​သွား​သောက်​တာ

ပါပဲ။ဒါ​ပေမယ်​့​လေ...အ​ဖေ့ကားလဲထွက်​သွားပါလျက်​

နဲ့အ​မေ့အခန်​းထဲက​ယောကျ ာင်္းသံကြား​နေရတယ်​

သိလား..။မ​သေချ ာလို့ထ​ချေ ာင်​းကြည်​့​တော့အမှန်​

ပါပဲရှင်​....။ကျွန်​မ ​မောင်​​လေးနဲ့အ​မေ..​ပေါ့။​​စော​စော

က. မ​ပြောမိလို့​ပေါ့​နော်​...ကျွန်​မမှာ​မောင်​​လေးတစ်​

​ယောက်​ရှိပါတယ်​။ညို​နောင်​...တဲ့။ဆယ်​တန်​း​အောင်​

ပြီးအ​ဝေးသင်​တက်​​နေတာ။သူ့အခန်​းက​လှေခါးရင်​း

ညာဖက်​ခြမ်​း..ကျွန်​မတို့ကဘယ်​ဖက်​ခြမ်​း..။အဲဒါ​လေ

အ​မေက ​ကုတင်​​ပေါ်မှာ​စော​စောကအတိုင်​းပဲ....အ

ဝတ်အစားမဝတ်​ထားဘူး..။​မောင်​​လေးကပုဆိုး​လေး

တစ်​ထည်​ပဲ..ခါးမှာဆည်​း..လို့..ကုတင်​​ဘေးမှာ..။

ဒီတစ်​ခါ​တော့ တံခါးပိတ်​ထားတယ်​..။​စော​စောက သူ့

ကို​အောက်​ထပ်​မှာ​တွေ ့ခဲ့တာ...။အ​ဖေ့ကားထွက်​သွားလို့​ရောက်​လာတာ​နေမှာ​ပေါ့..။

       ကျွန်​မ..ဆက်​​ပြောရမလားရှင်​....​ပြောပြရမှာ

လား..။ မြန်​မြန်​ေ​လး...ပြန်​​ဖြေ​ပေးပါ​နော်​....။

အပိုင်း ၄ ဆက်ရန်