ကွေ့ကောက်သော မြစ်အလယ် ဒုတိယတွဲ အပိုင်း ၄၆
အောင်အောင် တစ်ယောက်ကတော့ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ စိတ်တွေ ဂဏာမငြိမ် တော်တော်ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကလည်း သူ့စိတ်ထဲမှာ အန်တီကြည်ပြာ့အပေါ် တပ်မက်မှုတွေ ပိုပိုပြီး ကြီးလာရတာကြောင့်ပါ။ ဒီတပ်မက်မှုတွေကနေ ငတ်မွတ်တောင့်တမှုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလာရပါတယ်။
ဒီစိတ်တွေကလည်း အန်တီ့အနား အတူရှိချိန်တိုင်းမှာ ထိန်းမိနိုင် သိမ်းမရ ပေါ်ထွက်လာတတ်ပါတယ်။ ရှင်းသန့်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့မျက်နှာ၊ အကွေ့အဝိုက် ကောက်ကြောက်လှလှများနဲ့ တင်းရင်းနုပျိုနေစဲ ခန္ဓာကိုယ်၊ သင်းပျံ့တဲ့ ကိုယ်သင်းနံ့တွေက သူ့စိတ်အာရုံကို တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကြီးစိုးလာခဲ့ပါတယ်။
ကျန်တဲ့အချိန်မှာ အန်တီ့အပေါ် ရိုးသားဖြူစင်အောင် ထိန်းနိုင်ပေမယ့် နှစ်ယောက်တည်း အတူရှိချိန်များမှာ စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ အန်တီ့ရဲ့ နောက်ပိုင်းအလှကို တဝကြီး ရှု့မြင်ခံစားရချိန်မျိုးမှာပါ။
သိမ်သောခါးအောက်မှာ တင်းတင်းကျစ်ကျစ် ဝတ်ထားတဲ့ ထမိန်သားအောက်က လုံးဝန်းဝိုင်းစက်တဲ့ တင်ပါးအလှတွေဟာ သူ့ကို အရူးအမူးဖြစ်စေရပါတယ်။ �ဖင်သားတင်းတင်းရင်းရင်းတွေအပေါ် သူ့မျက်နှာကို အပ်ပြီး ဖိကပ်နမ်းရှိုက်ချင်စိတ်တွေ ထိန်းမရ ဖြစ်ရတတ်ပါတယ်။
ဒီလို စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်ရတာကလည်း အန်တီနဲ့ ဦးသန့်စင်တို့ အကြောင်းတွေ ရိပ်မိသိရှိရာကနေ စလာရတာပါ။ အရင်ကတော့ အန်တီ့ အပြုံးချိုချိုများနဲ့ ကိုယ်ဟန်ကျော့ရှင်းမှုအပေါ် မြတ်နိုးချစ်ခင်စိတ်ပဲ ရှိခဲ့တာပါ။ ဦးသန့်စင် အလိုးကို တိတ်တိတ်ပုန်း ခံနေရပါလားဆိုတဲ့ အသိဟာ အန်တီ့အပေါ် တပ်မက်ရိုင်းပြတဲ့ လိင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်ကြီးထွားခဲ့ရပါတယ်။
သူ့မြတ်နိုးတဲ့ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟိုလူကြီးက စိတ်ကြိုက်စားသုံး နေပါလားဆိုတဲ့ အသိဟာ နှမြောခြင်းနဲ့အတူ လိင်စိတ်တွေ ကြွရပါတယ်။ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို သူလည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်လာပါတယ်။ ဒါကလည်း သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ လိင်စိတ်နိုးကြွမှုကြောင့်လည်း ပါပါတယ်။
တကယ်ဆိုရင် အောင်အောင်ဟာ ခေတ်လို မိန်းမအတွေ့အကြုံ အများကြီး မရှိသေးဘူးလေ။ ခေတ်ကသာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စိတ်ကြိုက်လိုးဆော်နေပေမဲ့ သူကတော့ အမတွေက ဂွင်းထုပေး၊ လီးစုပ်ပေးတာနဲ့ပင် ကျေနပ်နေခဲ့သူပါ။
အမတွေကို လိုးဖို့အထိ အာသီသမရှိသလို သူနဲ့ကြိုက်လိုက်၊ အနေဝေးလိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ယဥ္ယဥ္အေးကိုလည်း လိုးတဲ့အဆင့်ထိ မရောက်ရသေးပါ။ ဒီနောက်ပိုင်းတော့ ယဥ္ယဥ္အေးက သူ့လိုအင်တွေ နည်းနည်း ပိုခွင့်ပြုဖြည့်ဆည်းပေးလာပါတယ်။ ချစ်သူတို့ သဘာဝ ချိန်းတွေ့ရင် နမ်းတာ၊ ပွတ်တာ၊ နှိုက်တာလောက်ကို ခွင့်ပြုလာပါပြီ။
သူ့လီးကိုလည်း ယဥ္ယဥ္အေးက ပြန်ကိုင်ပြီး ပွတ်သပ်ဂွင်းထုပေးတာမျိုး ရှိလာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဆုံးစွန်ထိ သွားတာမျိုးတော့ မရှိကြသေးပါဘူး။ ဒါကတော့ နှစ်ဦးလုံးက ထိုအခြေအနေထိ မသွားချင်တာနဲ့လည်း ဆိုင်ပါမယ်။
အောင်အောင် အနေနဲ့ ယဥ္ယဥ္အေးအပေါ် အရင်ကထက် သံယောဇဥ္ပိုလာရတာတော့ အမှန်ပါ။ ရည်းစားတစ်ယောက် ရချင်လို့ အပျော်တွဲရာကနေ သူ့အပေါ် နားလည်ပေးတတ်တဲ့ သူမကို ပြန်တွယ်တာမိပါပြီ။ ဒါပေမယ့် အခုနောက်ပိုင်း ယဥ္ယဥ္အေးအပေါ် လိင်စိတ်နဲ့ တပ်မက်မှု နည်းလာပါတယ်။
အတူချိန်းတွေ့ချိန် ဖိုမသဘာဝမို့ နို့တွေ၊ ဖင်တွေကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ချင်ပါတယ်။ အဖုတ်ကိုလည်း နှိုက်ကလိပေးချင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လိုးကျဖို့အထိ မသွားချင်ပြန်ပါဘူး။ အစကတော့ ယဥ္ယဥ္အေးက ခွင့်မပြုလို့ ရှေ့ဆက် မတိုးဖြစ်တာပါ။ သူကတော့ စမ်းလိုးကြည့်ချင်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းတော့ သူကိုယ်တိုင်က သိပ်မလိုချင်တော့သလို ဖြစ်လာရပါတယ်။
ဒါကလည်း အန်တီကြည်ပြာကြောင့်လည်း ပါပါတယ်။ လူပျိုဖော် ဝင်စကတည်းက ခေတ်နဲ့ ဂွင်းအတူထုရင်း သူက အန်တီ့ကို ကြိတ်ကာ မှန်းခဲ့မိတာ မဟုတ်လား။ အန်တီက သူ့ရဲ့ ဂွင်းမင်းသမီး ဖြစ်သလို သူ့စိတ်ကူးအိမ်မက်ထဲမှာ အကြိမ်ကြိမ် လိုးခဲ့မိတဲ့ သူပဲလေ။ သူအလိုးချင်ဆုံး စံပြအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလို စိတ်ထဲစွဲလမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သလို လူမသိ သူမသိ ကာမဇာတ်ရှုပ်ကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ စိတ်နဲ့ ပြစ်မှားရုံနဲ့ အားမရတော့ပါဘူး။ ကာယကံမြောက် အကြည့်တွေ ရိုင်းပြခဲ့သလို၊ မတော်တဆ ပုံစံမျိုး အသားချင်း ထိမိကိုင်တွယ်ခဲ့မိပါတယ်။ ဒီတော့ သူ့ရင်ထဲက ရမ္မက် မီးတွေ ပိုတောက်လောင်ဖို့ ဖြစ်လာရပါတယ်။
အန်တီခန္ဓာကိုယ်အပေါ် တပ်မက်မှုဟာ ယဥ္ယဥ္အေးအပေါ် တပ်မက်မှုထက် များစွာ သာပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အသက်အရွယ်ကလည်း လိင်စိတ်အထန်ဆုံး အရွယ်လေ။ သူ့သူငယ်ချင်းခေတ်က သူ့ရှေ့မှာ အမတွေကို ပက်ပက်စက်စက် လိုးတာကိုလည်း အမြဲတွေ့နေရပါတယ်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ငယ်စဥ္ကတည်းက စွဲလမ်းတပ်မက်ခဲ့ရတဲ့ ခေတ်အမေကို လိုးချင်နေတာ တစ်ပိုင်းသေနေပါပြီ။ လိင်မှုကိစ္စကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပေမယ့် တစ်ခါဖူးမှ မလိုးဖူးသေးတဲ့ လူငယ်ဖြစ်ခြင်း၊ အန်တီနဲ့ ဦးသန့်စင် အကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း တပ်မက်ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ကြီးထွားလာခြင်းတို့က သူ့ရဲ့ လိင်စိတ်ကို ပိုမိုဆာလောင်တောင့်တလာစေပါတယ်။
ဒီလို ဆာလောင်တောင့်တမှုကြောင့်ပဲ သူငယ်စဥ္ကတည်းက လုပ်လေ့ရှိတာကို လုပ်ခဲ့မိပါတယ်။ ဒါကတော့ အန်တီ့ရဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည်ကို ရအောင် ခိုးခဲ့တာပါပဲ။ ဒါက သူ့ကြိုက်နှစ်သက်မှု တစ်မျိုးပဲလေ။ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မပိုင်ရရင်တောင် အန်တီ့အဖုတ်က အငွေ့အသက်လေးတွေ လှိုင်လှိုင်ထနေမယ့် အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုတော့ နမ်းရှိုက်ချင်လွန်းလို့ပါ။
အန်တီ့ ဘောင်းဘီကို ခိုးရတာတော့ သိပ်အခက်အခဲ မရှိပါဘူး။ ခေတ် တက္ကသိုလ် သွားတက်ကတည်းက ဒီအိမ်ကို တံခါးမရှိ၊ ဓားမရှိ ဝင်နေကျပဲလေ။ နေ့ခင်းဘက်ဆိုရင် အန်တီတစ်ယောက်တည်း ရှိတတ်တာမို့ သူ့အတွက် ပိုလွယ်ကူစေခဲ့ပါတယ်။ မယောင်မလည်နဲ့ ရေချိုးခန်းထဲက အဝတ်ဟောင်းခြင်းထဲ သွားကြည့်ရတာပေါ့။
ကံကောင်းတဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ အန်တီ့အဖုတ်နံ့သင်းသင်း ပျံ့လွင့်နေတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည်ကို တွေ့ရပါတယ်။ အထဲကနေ ဆွဲထုတ်တုန်းက ဝမ်းသာလွန်းလို့ ရင်ခုန်မြန်ကာ လက်တွေပါ တုန်နေရပါတယ်။ အန်တီ မိသွားမှာလည်း ကြောက်နေမိပါတယ်။
ဒီလို ကြောက်လန့်ရင်းပဲ လက်တုန်ခြေတုန်နဲ့ အမြန်ယူကာ နှာခေါင်းနားကပ်လို့ နမ်းရှိုက်လိုက် မိပါတယ်။ သူ့ဘဝမှာ အမွှေးဆုံး အနံ့အသက်လို့ ထင်မိပါတယ်။ စိတ်ထဲကျေနပ်ဝမ်းသာမှုနဲ့အတူ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ပုဆိုးခါးပုံစထဲ မြန်မြန်ထည့်ကာ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ရှေ့မှာ အန်တီနဲ့ တွေ့တော့လည်း မျက်နှာချင်း မဆိုင်ရဲပါဘူး။ မြန်မြန်နှုတ်ဆက်ကာ အပြေးတစ်ပိုင်း အိမ်ပြန်ခဲ့ရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်က တဏှာစိတ် မွှန်နေတော့လည်း ရှေ့ နောက်တွေလည်း မစဥ္းစားဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ အိမ်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ အန်တီ့အတွင်းခံကို ရှူနမ်းလို့ အားရပါးရ ထုပြီးမှပဲ စိုးရိမ်စိတ် ဝင်ရပါတော့တယ်။ အနေအထိုင် စည်းကမ်းရှိပြီးပိရိတဲ့ အန်တီက သူ့အတွင်းခံ ပျောက်သွားတာ သိနိုင်ပါတယ်။
သူလည်း လစ်တာနဲ့ ဝင်ရှာနေတာလေ။ ဒီတစ်ခါပဲ တွေ့ရတာ မဟုတ်လား။ အန်တီသာ ပျောက်တာကို ရိပ်မိသွားရင် သူယူတယ်ဆိုတာ ရိပ်မိသွားတော့မှာပါ။ အခုအချိန်ကျမှ ပြန်လည်း မထားရဲ။ လိင်စိတ်ထန်ပြီးလို့ စိတ်ငြိမ်သွားတဲ့ အခါကျမှ စိုးရိမ်ခဲ့ရပါတော့တယ်။
ဒါကြောင့်ပဲ နောက်ရက်တွေမှာ အန်တီ့အိမ်ဘက် မသွားရဲပါဘူး။ အခန်းထဲမှာပဲ အန်တီ့ဘောင်းဘီကို နမ်းကာ အာသာဖြေရင်း အချိန်ကုန်ရပါတော့တယ်။ ခေတ်ပြန်လာတဲ့ ရက်ကျမှ ခေတ်အတင်းခေါ်လို့ အန်တီ့အိမ်ကို ရောက်ရပါတယ်။
သူကတော့ အန်တီ့မျက်နှာကို စေ့စေ့ မကြည့်ရဲပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အန်တီက ဘာမှ မဖြစ်တဲ့ ပုံနဲ့ သူ့ကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် စကားပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့မှ သူ့ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျရပါတော့တယ်။ အန်တီလည်း ဘောင်းဘီပျောက်သွားတာ သတိမထားမိလိုက်ဘူး ထင်ပါတယ်။
ဒီအဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ အန်တီ့အပေါ် ပိုတပ်မက်လာပါတယ်။ အန်တီ ဖင်ဝိုင်းဝိုင်းတွေကို ခိုးကြည့်ရင်း အိမ်ရောက်ရင် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကို ရှူကာ ထုရတာ အမောပါပဲ။ သူလည်း ခေတ်မရှိချိန်မျိုးမှာ အန်တီ့အနားမှာ ပိုနေဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့လည်း ရမ္မက်စိတ် ပိုထန်စရာ အဖြစ်လေးတွေလည်း ကြုံလာရတာပေါ့။
မနေ့က အခြေအနေကိုပဲ ကြည့်ပါ။ သူကတော့ ကျောင်းပိတ်ရက် မှာ ခေတ်က သူ့ဆီမလာလို့ လိုက်သွားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ခေတ်က မရှိပါဘူး။ မနက်ကတည်းက အန်တီယမင်းဆီ ထွက်သွားခဲ့တာပါ။ သူတွေ့ရတာကတော့ ပွဲရုံက ပြန်လာတဲ့ အန်တီကြည်ပြာကိုပါပဲ။ နေပူထဲက ပြန်လာတဲ့ အန်တီဟာ ချွေးလေးတွေ စို့လို့ နွမ်းနယ်ကာ ဧည့်ခန်းထိုင်ခုံမှာ ခပ်လျော့လျော့လေး ထိုင်နေပါတယ်။
ခေတ် ရှိတယ်ထင်လို့ ခပ်မြန်မြန်ဝင်သွားတဲ့ သူ့ကို အန်တီက သတိမထားလိုက် မိပါဘူး။ ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ခပ်ပြေပြေလေးထိုင်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ယပ်ခပ်နေတဲ့ အန်တီ့ပုံဟန်ဟာ အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားစေတဲ့အထိ ငေးမော နေမိပါတယ်။
ယပ်ခပ်လိုက်တိုင်း လွင့်မျောလှုပ်ခပ်သွားတဲ့ ဆံနွယ်လေးတွေ၊ နွမ်းလျနေပေမယ့် ပြေပျစ်ကြည်လင်နေစဲ မျက်နှာနုနုလေး၊ ချွေးလေးတွေ စို့နေတဲ့ လည်တိုင်စင်းစင်း၊ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း လှိုင်းကြွလှုပ်ခပ်နေတဲ့ ရင်သားမို့မို့၊ ထိုင်ခုံထက် မှာ တင်ဖိမှီထိုင်ထားတဲ့ တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းအိအိတွေက သူ့စိတ်ကို မိန်းမောတွေဝေစေရပါတယ်။
သူ့စိတ်အတိုင်းဆိုရင် အန်တီ့ကို ပြေးကာ ဖက်နမ်းမိမှာ အမှန်ပါပဲ။ အခုနောက်ပိုင်း အန်တီ့အပေါ် အဲလို နမ်းပစ်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာရတာ ခဏ ခဏပါပဲ။ ဇမရှိတာရယ်၊ ပြီးတော့ ရရှိနေတဲ့ အလှအပ ခံစားမှုလေး ပျောက်ပျက်သွားမှာ စိုးလို့သာ ကြိတ်မှိတ်မျိုသိပ်နေရတာပါ။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အန်တီက မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူရောက်နေတာ တွေ့သွားပါတော့တယ်။ အန်တီက လာထိုင်ဖို့ ခေါ်တာနဲ့ သူလည်း အန်တီ့အနား ကပ်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။ အန်တီက ခုံမှာ ထိုင်ဖို့ပဲ ခေါ်တာပါ။ သူကတော့ သူ့စိတ်လှုံ့ဆော်မှုအတိုင်း အန်တီ့အနား ကပ်ထိုင်လိုက်တာပါ။
အန်တီက သူဒီလို ဝင်ထိုင်တာကို ဘာမှ မပြောဘဲ ခေတ်မရှိတဲ့ အကြောင်းကိုပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေပါတော့တယ်။ အခုနောက်ပိုင်း သူ့ဘက်က ပူးပူးကပ်ကပ်နေတာကို ဘာမှ မထူးခြားတဲ့ ပုံစံနဲ့ပဲ အန်တီက ဆက်ဆံတတ်ပါတယ်။ အန်တီ့အမြင်မှာ ရိုးသားတယ် ထင်နေပေမယ့် သူမရိုးသားတာကို သူပဲသိတယ်လေ။
အတူထိုင်မိတော့လည်း သူ့ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်ရတာပါပဲ။ ကိုယ်တပ်မက်တဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ အတူနေရရင် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ကြမှာပါ။ ဒီကြားထဲ အန်တီအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးတွေ ဝယ်ခိုင်းပါတယ်။ ဒီတော့ စားပွဲခုံအောက်မှာ ထားတဲ့ ဆေးဘူးကို ငုံ့ကာ ရှာယူရပါတယ်။ ဒီကြားထဲ ဝယ်ရမယ့် ဆေးနမူနာတွေကို ကုန်းကာရှာနေရတော့ အန်တီ့တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းတွေဟာ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ တည်ခင်းပြသနေတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။
လုံးဝိုင်းစွင့်ကားနေတဲ့ အန်တီ့အိုးအလှဟာ သူ့လိင်စိတ်ကို ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာစေပါတယ်။ သူ့လီးကလည်း မတ်ခနဲ ထောင်လာရပါတယ်။ အန်တီ့ဖင်အိုးအပေါ် သူ့လီးနဲ့ ဖိကပ်ပြီး အတင်းဖက်ကာ ပွဲကြမ်းပစ်လိုက်ချင်တဲ့ အထိပါ။ သူ့စိတ်တွေ လွတ်ထွက်သွားတော့မယ့် အထိပါပဲ။
ဒါပေမယ့် ခေတ်ကို သတိရလိုက်လို့ စိတ်ကို မနည်းထိန်းနေရပါတယ်။ ညနေစောင်းပြီမို့ ခေတ် ပြန်လာဖို့ နီးနေပါပြီ။ သူကသာ ပွဲကြမ်းရင် ခေတ် ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ့အမေကို မုဒိန်းကျင့်တယ်ဆိုပြီး ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင် မလုပ်ရဲပြန်ပါဘူး။
တွေ့မြင်နေရတဲ့ မြင်ကွင်းကလည်း သူ့ကို စိတ်ရိုင်းတွေဆီ ဆွဲခေါ်နေတာက ခက်ပါတယ်။ ဒီလို ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေစဥ္မှာပဲ အန်တီက ဆေးကပ်တွေနဲ့အတူ ပြန်ထိုင်လာပါတယ်။ သူလည်း ပေါင်ကြားမှာ သိသိသာသာ ထိုးထောင်နေတဲ့ လီးကို ပေါင်နှစ်လုံးကြား အတင်းညှပ်ထားရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အတွင်းခံဘောင်းဘီ မဝတ်လာတာမို့ ဖုဖောင်းကာ မို့တက်နေပါတယ်။
အန်တီကတော့ သူ့အခြေအနေကို သတိပြုမိသလား၊ မပြုမိဘူးလား သူမသိပါဘူး။ သူလည်း အန်တီနဲ့ ဆက်နေရင် အခြေအနေပိုဆိုးလာမှာ စိုးလို့ ပြန်ဖို့ နှုတ်ဆက်ရပါတော့တယ်။ ဒီမှာတင် တောင်နေတဲ့ လီးက ပြန်မကျသေးတာမို့ မတ်တတ်ရပ်လိုက်တာနဲ့ ထိုးထွက်လာရပါတယ်။
ဒါကိုတော့ အန်တီမြင်သွားတယ်နဲ့ တူပါတယ်။ နှုတ်ဆက်စကား ပြောနေတာကနေ သူ့ခါးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း ဆက် မပြောဘဲ ရပ်သွားပါတယ်။ သူလည်း ရှက်ရှက်နဲ့ အမြန်ထပြေးရပါတော့တယ်။ သူ ခပ်မြန်မြန်ထွက်လာတော့ အန်တီက အနောက်ကနေ ခြံထဲကို လိုက်ဆင်းလာပါတယ်။
သူစိတ်မလုံတာနဲ့ အနောက်ကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်ချိန်မှာ အန်တီက ခေါင်းကို ငုံ့ပြီး ပြုံးနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူမှာ ရှက်စိတ်နဲ့အတူ ကြည်နူးရင်ခုန်သွားပါတယ်။ အန်တီ့အနေနဲ့ သူ့လီးတောင်နေတာကို သိပေမယ့် အပြစ်တင်တဲ့ဟန် မမြင်ရလို့ စိတ်သက်သာလည်း ရရပါတယ်။
အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ အိပ်ခန်းထဲ ပြေးဝင်ကာ ခိုးထားဖူးတဲ့ အန်တီ့အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ရှူကာ ဂွင်းထုပါတော့တယ်။ မျက်လုံးထဲမှာ ဆေးကုန်းရှာနေတဲ့ အန်တီ့ ဖင်အိုး တောင့်တောင့်ကြီးကို မြင်ယောင်ရင်း ထုရတာ တကယ့်ဖီးလ်ပါပဲ။ လီးရည်ထွက်ကာ ပြီးသွားပေမယ့် သူအားမရနိုင်သေးပါဘူး။
သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အန်တီ့ရဲ့ တပ်မက်စရာ ကောင်းလွန်းလှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မထွက်နိုင်တော့ပါဘူး။ အန်တီ့ဖင်ဝိုင်းဝိုင်းများအပေါ် နှာခေါင်းနဲ့ ဖိကပ်ကာ နမ်းရှိုက်ချင်နေပါတယ်။ ဘောင်းဘီ ရှူနေကျမို့ မမြင်ဖူးသေးပေမယ့် အနံ့အသက်ကို ကောင်းကောင်းသိနေပြီဖြစ်တဲ့ အဖုတ်ထဲကို လျှာထိုးသွင်းပြီး လျက်စုပ်ပေးချင်လှပါပြီ။
အန်တီအပေါ် သူရဲ့တပ်မက်ဆာလောင်မှု တဏှာရမ္မက်က ကြီးမားပြင်းထန်လွန်းနေပါပြီ။ သူ့ရင်ထဲမှာ တမြေ့မြေ့လောင်မြှိုက်နေတဲ့ ကာမမီးစများဟာ အင်အားကြီးနေပါပြီ။ ထိုကာမမီးစများဟာ အချိန်မရွေး ထလောင် ပေါက်ကွဲဖို့ အသင့်ရှိနေပါပြီ။
တစ်ညလုံး ရမ္မက်တွေ လောင်မြှိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့တဲ့ သူဟာ မနက် အိပ်ရာနိုးတာနဲ့ ကာမစိတ်တွေ ပြန်ထလာရပါတယ်။ အန်တီ့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ချင်တာကို ထိန်းမရတော့ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူ့အနေနဲ့ ခေတ်ကိုလည်း ထည့်မတွက်နိုင်တော့ပါဘူး။
ခေတ်မျက်နှာကို မထောက်နိုင်တော့တဲ့ အကြောင်းတွေလည်း ရှိနေတယ်လေ။ ပြီးတော့ အန်တီ့ကို ဦးသန့်စင် လိုးနေတာကိုလည်း သူ မနာလိုပါဘူး။ ဒီကရှေ့လျောက်တော့ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ရအောင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီလို စိတ်ရိုင်းတွေကို ကြီးစိုးခွင့် ပေးလိုက်တော့ သူနေရ ထိုင်ရတာ ကောင်းလာပါတယ်။
ဒါကြောင့်ပဲ ဒီနေ့ အန်တီ့အတွက် ဆေးတွေ ဝယ်ကာ သွားပို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ မနေ့က အန်တီ့ရှေ့မှာ လီးတောင်နေမိတာကိုလည်း မရှက်တော့ပါဘူး။ အန်တီ့အနား နေချင်တာပဲ သိပါတော့တယ်။ အန်တီ့အနား နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အနီးကပ် ကြည့်နိုင်နေတာကိုက သူ့အတွက် သာယာဖို့ကောင်းလွန်းတယ်လို့ ထင်မှတ်နေမိပါတယ်။
ဒါကြောင့်ပဲ ဆေးသွားဝယ်ပြီး အန်တီအိမ်ဘက်ကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့စိတ်ဆောင်နေလို့ လာတာလာရတာပါ။ အန်တီက ပွဲရုံသွားနေမှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေတ်ရှိနေမှာမို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် ထိုင်နေကျလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိုင်ရင်း စကားပြောကြဖို့ စဥ္းစားမိပါတယ်။
ဒါကြောင့်ပဲ ခေတ်ဆီဆက် မသွားတော့ဘဲ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲ ဝင်လိုက်ပါတယ်။ ဆိုင်ကဖုန်းနဲ့ပဲ ခေတ်ကို လှမ်းဆက်ပြီး ခေါ်မယ်ပေါ့။ သူကသာ တဏှာစိတ်မိုးမွှန်ပြီး ထထွက်လာတာပါ။ ဒီနေ့ ခေတ်ရှိနေမှာမို့ မနေ့ကလို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပူးကပ်ထိုင်ပြီး အရသာခံဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ။ စိတ်တော့ ပျက်သွားရပါတယ်။
ဒါပေမယ့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ဦးလေးကြီး လှမ်းပြောတဲ့ စကားကြောင့် အားတက်သွားရပါတယ်။ ခေတ်က မနက်ကတည်းက အထုတ်အပိုးတွေနဲ့ ကျောင်းကို ပြန်သွားပြီတဲ့။ ကျောင်းပိတ်ရက်မို့ သူမယုံတာနဲ့ သေချာမေးရပါတယ်။ သေချာတယ်ဆိုတော့ သူ့စိတ်ထဲ ဘာကြောင့်ပျော်မှန်းမသိ ပျော်သွားရပါတယ်။
ဒီလို အပျော်စိတ်ကြောင့် လက်ဖက်ရည် မြန်မြန်သောက်ပြီး အန်တီအိမ်ဘက် ထွက်ချလာမိတယ်။ အန်တီပွဲရုံသွားရင် အိမ်ပိတ်ထားတာပဲ တွေ့ရမယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တွေ့ချင်လွန်းတဲ့ ဆန္ဒကြောင့် မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စနဲ့ ထွက်လာမိတာပါ။
ဒါပေမယ့် ခေတ်ရဲ့အိမ်ရှေ့ အရောက်မှာပဲ ခြံထဲကို လှမ်းကြည့်ပြီး သူအံ့ဩသွားပါတယ်။ ခြံထဲမှာ နတ်သမီးလေးတစ်ပါး ရောက်နေလို့ပါ။ သူ့မျက်လုံးကို သူပင်မယုံနိုင်လို့ သေချာကြည့်ရပါတယ်။ ခြံဝကို ကျောခိုင်းထားကာ ခါးကိုကိုင်းလို့ ပန်းခူးနေတာပါ။
သူ သေချာကြည့်လေ မယုံနိုင်လေ ဖြစ်နေရပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနဲ့ ပုံဟန်ကတော့ အန်တီပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဝတ်ထားတဲ့ပုံကြောင့် သူအံ့ဩမှင်တက် မိတာပါ။ ဝတ်ထားတာက ကိုယ်ခန္ဓာ အလှအပကို အထင်းသား တွေ့မြင်ရတဲ့ အဝါရောင် ဂါဝန်အသားပျော့ပျော့ကိုပါ။
ကျော့ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ကျဥ္းသောခါး၊ လုံးဝန်းသော တင်ပါးအလှများနဲ့အတူ ခြေသလုံးသား ဖွေးဖွေးလေးတွေက သူ့စိတ်အာရုံကို လောကကြီးနဲ့ အဆက်ပြတ်သွားစေပါတယ်။ ဒီအလှအပတွေက အန်တီရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အန်တီ ဒါမျိုးဝတ်တာ သူတစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူးလေ။
အန်တီက မြန်မာဆန်ဆန် အင်္ကျီနဲ့ ထမိန်သာ ဝတ်တတ်တာပါ။ ထမိန်တင်းတင်းလေး ဝတ်ထားရင် အန်တီရဲ့ ဖင်အိုးလှလှကိုသာ သူတွေ့မြင် စွဲမက်ခဲ့ရတာလေ။ အခုတော့ ဂါဝန်အပျော့လေးနဲ့ လှချင်တိုင်း လှနေတာမို့ သူမယုံနိုင် ဖြစ်နေရတာပါ။ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ်အလှကို အမြင်တစ်မျိုးဆန်းပြီး ကြွကြွရွရွလေး တွေ့မြင်နေရတာလေ။ ဒါကြောင့်ပဲ အသံမပေးဘဲ ငေးမောကြည့်နေမိပါတယ်။
ရပ်ကြည့်နေရင်းပင် မနေ့ကတည်းက အရှိန်မသေသေးတဲ့ ရမ္မက်စိတ်တွေ ပြန်ထန်လာပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်ရပြန်ပါတယ်။ ဒီတော့လည်း ရေငတ်သလိုလိုနဲ့ နေမထိထိုင်မသာ ခံစားနေရပါတယ်။ ဒီလို သူရပ်ကြည့်နေစဥ္မှာပဲ အန်တီက ခူးထားတဲ့ ပန်းတွေယူကာ အိမ်ဘက်ကို ကြွကြွရွရွလေး လျောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားပါတယ်။
သူ့မျက်ဝန်းရှေ့ကနေ အန်တီပျောက်ကွယ်သွားမှာကို အရမ်းစိုးရိမ်သွားပါတယ်။ သူမမြင်ဖူးသေးတဲ့ အန်တီရဲ့ နုပျိုပြီး ဖျက်လတ်သစ်လွင်နေတဲ့ အလှတရားကို သူဆက် မြင်တွေ့ချင်ပါသေးတယ်။ ဒီလို စိတ်အခံကြောင့်ပဲ လူရိပ်လူခြေကြည့်ကာ အုတ်တံတိုင်းကို ခပ်မြန်မြန်ကျော်ဝင်လိုက် မိပါတယ်။
တစ်ခါတလေ သူနဲ့ခေတ်နဲ့က အပြင်က ပြန်လာလို့ ခြံတံခါးပိတ်ထားရင်၊ ပြီးတော့ ခေတ်က သော့ကို ယူမလာမိခဲ့ရင် အိမ်ထဲကို လှမ်းမခေါ်တော့ပါဘူး။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ခြံထဲ ကျော်ဝင်ပြီး အိမ်ရှေ့ရောက် မှ အန်တီကို လှမ်းခေါ်တတ်ပါတယ်။ သူတို့က အန်တီ တကူးတက အပြင်ထွက်လာရမှာကို စိုးလို့ ဒါမျိုးလုပ်ပေမဲ့ အန်တီကတော့ မကြိုက်ပါဘူး။
အခုတော့ အန်တီ မကြိုက်လည်း သူမတတ်နိုင်တော့ပါဘူး။ မြင်ရခဲတဲ့ အန်တီ့အလှကို ခိုးကြည့် ခံစားနိုင်ဖို့ပဲ စိတ်ထဲရှိပါတော့တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ခြံထဲရောက်တာနဲ့ အိမ်ဆီ ခပ်သုတ်သုတ် လျောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အိမ်တံခါး မပိတ်ထားပါ။ ဧည့်ခန်းမှာလည်း အန်တီ့ကို မမြင်တာနဲ့ အိမ်ထဲလှမ်းဝင်လာခဲ့ပါတယ်။
ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်လာတာမို့ စိတ်က မလုံပါဘူး။ အိမ်ထဲရောက်နေမှတော့ မတတ်နိုင်တော့ပါ။ အန်တီသိသွားလည်း ခြံရှေ့က လှမ်းခေါ်တာ မရလို့ ကျော်ဝင်လာတယ်လို့ပဲ ပြောရပါတော့မယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီအချိန်မျိုးက အိမ်မှာ ခေတ်ပဲ ရှိနေတတ်တာ မဟုတ်လား။
ရာဂလွန်ကဲတဲ့ စိတ်က ကြီးစိုးပြီး စိတ်အလိုလိုက် မိပြီမို့ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေကလည်း ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ အိမ်ထဲ လှမ်းဝင်လာချိန်မှာပဲ ရေချိုခန်းထဲက အသံကြားလိုက်ရပါတယ်။ သူလည်း ခြေဖွနင်းကာ အသံကြားရာဆီ လှမ်းလာခဲ့ပါတယ်။
ဖွင့်ထားတဲ့ ရေချိုးခန်းတံခါးကနေ လှမ်းကြည့်တာနဲ့ အန်တီ့ကို တွေ့ရပါတယ်။ အန်တီက သူ့ကို ကျောပေးကာ ပန်းအိုးတွေကို ဆေးကြောနေပါတယ်။ သူ့မျက်လုံးများက ပန်းလဲနေတာကို အာရုံမရှိပါဘူး။ ရှေ့ကို နည်းနည်းငိုက်ထားတဲ့ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ် နောက်ပိုင်းအလှပေါ်မှာပဲ မျက်လုံးတွေ ရောက်နေပါတော့တယ်။
ခြေသလုံး အလယ်လောက်ထိ ရှည်တဲ့ ဂါဝန်သား အပျော့လေးဟာ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေပါတယ်။ နောက်ကို ပစ်ထားတဲ့ ဖင်ဝိုင်းကားစွင့်စွင့်လေးကို ကြည့်နေတဲ့ သူ့မှာ ရင်တွေတုန်ပြီး အာခေါင်တွေ ခြောက်လာရပါတယ်။
အဝါရောင် ဂါဝန်သားလေးအောက်က ဝိုင်းစွင့်တဲ့ တင်ပါးများနဲ့ ကျော့ရှင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အန်တီ့ကို နုငယ်ပျိုမျစ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် အဖြစ် ခံစားရစေပါတယ်။ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို ခြေ ငါးလှမ်းအကွာက ကြည့်နေရတဲ့ သူ့မှာ ရင်ခုန်သံတဒိန်းဒိန်းနဲ့အတူ လက်တွေ ဒူးတွေ တုန်လာရပါတယ်။
ရင်ခုန်သံ မြန်လာတာနဲ့အမျှ ကာမသွေးတွေကလည်း တိုးလာရပါတယ်။ အခုတော့ သူ့မှာ ကြောက်ရွံ့စိတ်တွေ ဘယ်ပျောက်ကုန်မှန်း မသိတော့ပါဘူး။ ကာမသွေးဆိုများရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တပ်မက်ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်တွေသာ ကြီးစိုးနေရပါတယ်။
အမှား အမှန်ထက် ရယူပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ်တွေပဲ ရှိပါတော့တယ်။ တစ်သတ်လုံး စွဲလမ်းခဲ့ရတဲ့ အန်တီ့အပေါ် ရမ္မက်စိတ်တွေ မိုးထိထန်နေရပြီမို့ ကာမအမှောင်ထဲ ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူ့အသိနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာမဆန္ဒဆိုးတွေက ချုပ်ကိုင်ခြယ်လှယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါကြောင့်ပဲ ချောင်းကြည့်နေရာကနေ အန်တီရှိရာဆီကို လျောက်လှမ်းဝင်ရောက်ခဲ့ပါတော့တယ်။
ကြည်ပြာခင်ဟာ မနက် မိုးလင်းကတည်းက စိတ်ထဲ မကြည်မလင်နဲ့ နွမ်းချိနေသလို ခံစားနေရပါတယ်။ တစ်ညလုံးနီးပါး ခေတ်အတွက် တစ်ပတ်စာ ချက်ပြုတ်ရင်း အိပ်ရေးပျက်ခဲ့ရတာလေ။ မနက်လည်း အစောကြီးထကာ လိုအပ်မယ်ထင်တာတွေ ပြင်ဆင်ထုတ်ပိုးပေးရင်း မနားခဲ့ရပါဘူး။
အိမ်ကနေ ခေတ်ထွက်သွားတာနဲ့ သူမစိတ်ထဲ အထီးကျန်သလို ခံစားရပြန်ပါတယ်။ ဒီလို ခံစားချက်က ခေတ် အိမ်က ထွက်သွားတိုင်း သူမ ခံစားနာကျင်နေကျပါ။ အခုလည်း စိတ်မကြည်မသာ ဖြစ်ရပြီး ပြန်အိပ်ချင်စိတ်လည်း မရှိပါဘူး။
လူရော၊ စိတ်ရော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေလို့ ပွဲရုံကို မသွားတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လန်းသွားမလားလို့ ရေချိုးလိုက်ပါတယ်။ ရေချိုးပြီးလို့ လူက လန်းသလို ရှိပေမယ့် စိတ်ကတော့ နွမ်းနယ်နေတုန်းပါပဲ။
ဒါကြောင့်ပဲ စိတ်အပြောင်းအလဲ ဖြစ်စေဖို့ အိမ်နေရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအဝတ်အစားသာ ဝတ်ဖို့ စဥ္းစားဖြစ်လိုက်ပါတယ်။ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်တဲ့ အဝတ်အစား ဝတ်ဖို့ ရွေးရတာလည်း မလွယ်ပါဘူး။ သူမမှာက မြန်မာဆန်ဆန် အဝတ်အစားတွေပဲ များတာလေ။
ဝတ်ဖို့ စဥ္းစားနေတုန်းမှာပဲ ယမင်း ချုပ်ပေးထားတဲ့ ဂါဝန်တွေကို သတိရလိုက်ပါတယ်။ ဂါဝန်တွေက ပေါ့ပါးလွတ်လပ်ပြီး အသားအေးတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ယမင်းက သူမကိုယ်တိုင်းနဲ့ အံကိုက်ချုပ်ပေးထားမို့ ဝတ်လိုက်ရင် အသားနဲ့ကပ်ကာ သူမရဲ့ ရှိရင်းစွဲအလှတွေကို ပိုမိုပေါ်လွင် ထင်ရှားလာစေပါတယ်။
ဒါကြောင့်ပဲ သူမဝတ်ရမှာ မရဲလို့ သိပ်မဝတ်ဖြစ်ပါဘူး။ ခေတ်မရှိတဲ့အချိန် အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရှိချိန်မျိုးမှာသာ ဝတ်တတ်ပါတယ်။ အမမြရှေ့မှာတောင် မဝတ်ပါဘူး။ ကလပ်တယ်၊ အိန္ဒြေမရှိဘူးလို့ မြင်မှာမျိုး မဖြစ်စေချင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ တစ်ခါတလေ ဝတ်မိရင်လည်း အိမ်တွင်းထဲမှာပဲ နေပါတယ်။ ခြံထဲတောင် မဆင်းပါဘူး။
အခုတော့ စိတ်မရွှင်လန်း ဖြစ်နေချိန်မို့ အပြောင်းအလဲဖြစ်အောင် ထုတ်ဝတ်လိုက်ပါတယ်။ အဝါရောင် လွင်လွင်လေးကို ရွေးထုတ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပါတယ်။ ဝတ်ပြီး မှန်မှာ ကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ နဂိုရှိရင်းစွဲထက် ပိုမိုငယ်သွားသလို ဖြစ်ကာ အဖုအဖောင်းတွေ ထင်ရှားလွန်းတာမို့ စိတ်ထဲ ရှိုးတိုးရှန့်တန့် ဖြစ်မိရပါသေးတယ်။
ပြန်ချွတ်ဖို့ လုပ်မိပြီးမှ ခဏလောက်ဖြစ်ဖြစ် ဝတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အခန်းပြင် ပြန်ထွက်လာတော့ ဧည့်ခန်းစားပွဲတင် ပန်းအိုးထဲက ညှိုးနေတဲ့ ပန်းတွေကို ကြည့်မိကာ လဲဖို့ စဥ္းစားလိုက်ပါတယ်။ စိတ်က မရွှင်ရတဲ့ ကြားထဲ ပန်းတွေ ညှိုးနေတော့ ပိုမရွှင်ရတာပေါ့။ ဒါကြောင့် စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်အောင် အိမ်က ပန်းအိုးတွေ အသစ်လဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်း ခြံထဲ ဆင်းခဲ့လိုက်ပါတယ်။
ခြံထဲက ပန်းတွေကြည့်ရင်း သူမစိတ်တွေ အနည်းငယ် ကြည်သာလာပါတယ်။ စိတ်ရော ကိုယ်ရော မရွှင်ချိန်မှာ ခြံထဲက ပန်းအလှတွေက သူမစိတ်ကို နေသာအောင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကုစားနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အလှဆုံး ပန်းတွေ ရွေးချယ်ခူးရင်း သူမအတွေးတွေ ဟိုရောက်ဒီရောက်နဲ့ လွင့်မျောနေမိပါတယ်။
ဒီလို တစ်ကိုယ်တည်း လျောက်တွေးနေမိတော့လည်း သူမဘဝ တစ်သတ်တာမှာ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေ ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ ယခုလက်ရှိ သူမကြုံနေရတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ခံစားနေရတာတွေကိုပါ တွေးတောနေမိပါတယ်။
အခု လက်ရှိ သူမအဖြစ်က ရတာမလို၊ လိုတာ မရတဲ့ အဖြစ်မျိုးလိုပါပဲ။ သူမဟာ ကာမကို အလွန်အကျွံ စွဲလမ်းရူးသွပ်ခဲ့လို့ အိမ်ထောင်ကွဲခဲ့ရသလို သိပ်ချစ်ရတဲ့ သားလေးရဲ့ စိမ်းကားခြင်းကိုပါ ခံခဲ့ရပါတယ်။ ဒါတွေက သူမအတွက် ဖြေမဆည်နိုင်တဲ့ နောင်တ အပူမီးတွေပါပဲ။
ဒီလို နောင်တတွေနဲ့ ရှင်သန်နေရတဲ့ ဘဝကြီးမှာ ကိုသန့်စင်ရဲ့ အကြံပက်စက် မှုကြောင့် နောက်တစ်ခါ ကာမတောထဲ လေလွင့်ရပြန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါ လေလွင့်ခြင်းမှာတော့ သူမမှာ နှစ်သက်လိုလာခြင်း မရှိရသလို၊ ကာမသာယာခြင်းတွေလည်း ကင်းမဲ့ခဲ့ရပါတယ်။ သာယာမှုအစား ငရဲသမျှ အပူမီးတွေကိုပဲ ခံစားခဲ့ရတာပါ။
ဒီအချိန်မှာပဲ သူမဘဝလမ်းကြောင်းထဲကို စံနဲ့ ကိုဝဏ္ဏဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူမအတွက် နာကျင်စရာ၊ စိုးရွံ့ထိတ်လန့်စရာနဲ့ မနှစ်မြို့မလိုလားစရာတွေဖြစ်နေခဲ့တဲ့ ကာမခံစားမှုတွေကို သာယာမှုတွေအဖြစ် သူတို့က ပြန်မွေးဖွားပေးခဲ့ပါတယ်။ အတွေ့ထူး၊ ခံစားမှု ထူးတွေကြားမှာ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုတွေ ပြန်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရပါတယ်။
ဒါပေမယ့် စံနဲ့ ကိုဝဏ္ဏတို့နဲ့ လမ်းခွဲပြီးချိန်မှာ ထိုကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးခဲ့ရပြန်ပါတယ်။ မလွှဲသာတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ကိုသန့်စင်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရာတွင်လည်း ထိုပျော်ရွှင်မှုတွေ၊ သာယာမှုတွေ မရရှိနိုင်ပြန်ပါဘူး။ ဒါကတော့ ကိုသန့်စင်ကို သူမ စိတ်ထဲက နာကျည်းမုန်းတီးမှုကြောင့်လည်း ပါပါတယ်။
ဒါပေမယ့် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာကို စားဖူးတဲ့ သူတစ်ယောက်လို ပြန်လည်တောင့်တတတ်တဲ့ အာသီသတော့ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ သွေး သား ဆန္ဒနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မို့ ရရှိခံစားဖူးတဲ့ အဆုံးစွန် လွတ်မြောက်လွင့်မျောရတဲ့ အရသာကောင်းခြင်းမျိုးကို ဘယ်မေ့နိုင်ပါ့မလဲ။ သွေးသားထကြွချိန်မျိုးမှာ လိုလားမှု ရှိနေခဲ့ပါတယ်။
ဒီလို တဏှာမီးတွေလောင်ပြီး လိုလားတောင့်တရတဲ့ ဝေဒနာကလည်း အခံရခက်လှပါတယ်။ ဒီဝေဒနာတွေကလည်း တစ်ညနဲ့ တစ်မနက်လုံး အလူးအလဲ ခံခဲ့ရတဲ့ ကိုဝဏ္ဏရဲ့ ပစ္စည်းကြီးက ပေးခဲ့တာပဲလေ။ အဲဒီတော့ သူမအနေနဲ့ ဒီအထိအတွေ့တွေကို ဘယ်မေ့နိုင်ပါ့မလဲ။
ပြီးတော့ သူမ ပိုတောင့်တမိတာက အထိအတွေ့ထက် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုပါ။ နာကျည်းမှုတွေ၊ မုန်းတီးခံပြင်းမှုတွေ မပါဘဲ တငြိမ့်ငြိမ်၊ တစိမ့်စိမ့်နဲ့ ဆွဲခေါ်သွားကာ လေဟာနယ်ထဲ လွင့်မျောစီးဆင်းနေရတဲ့ အဆုံးစွန်ခံစားချက် မျိုးကို သူမ လိုချင်နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါတွေက သူမကို လာလာလိုးနေတဲ့ ကိုသန့်စင်ဆီက မရနိုင်တာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူမအဖြစ်က လိုတာမရ၊ ရတာမလိုသကဲ့သို့ ခံစားနေရတာပါ။
ဒါကြောင့်ပဲ သူမရဲ့ အထီးကျန်နေ့ရက် များမှာ သားဖြစ်သူနဲ့ ပုံမှန်ဆက်ဆံရေး ပြန်ဖြစ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားကာ ဖြတ်သန်းရပါတော့တယ်။ သားလေးအတွက် မိခင်ကောင်း မဟုတ်နိုင်တော့ရင်တောင် သားလေးဘဝအတွက် အထောက်အပံ့ကောင်း ဖြစ်စေဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်း ကြိုးစားနေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ခေတ် အဆောင်သွားတဲ့ ရက်မျိုးမှာတော့ အိမ်ကြီးထဲမှာ အထီးကျန်ခံစားချက်များနဲ့ ဖြတ်သန်းနေရစဲပါ။ တကယ်လို့ ခေတ်သာ ရည်းစားရပြီး မိန်းမယူသွားရင် သူမနဲ့ ပိုဝေးသွားမှာကို တွေးမိပါတယ်။ ဒါကိုတော့ သူမ စိုးရိမ်ပါတယ်။ ခေတ်အရွယ်ကလည်း လူပျို ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား။
ဒီအရွယ်တွေက ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်ကို တောင့်တရှာဖွေတတ်ကြတယ်လေ။ မိန်းမတွေနဲ့ အနေနီးရင်တောင် ရင်ခုန်တတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကာမဘက်ကို အရမ်းစွဲလမ်းသွားရင် အဆင်ခြင်မဲ့ကာ အကြောက်အလန့်မရှိ ဇွတ်တိုးဝင် တတ်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ မဖြစ်သင့်တဲ့ မခင်မေစန်းနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တာလို့ သူမယုံကြည်နေပါတယ်။
အခုလို သားကို အဝေးမှာ ထားရတော့ သူမပိုပူပင်မိပါတယ်။ သူမသား လူပျိုလေးက စိတ်ကစားပြီး နောက်ထပ် မိုက် မှားမိမှာကို စိုးရိမ်ပူပန်ရင်း သူမမျက်လုံးထဲ အောင်အောင့်ကို ပြေးမြင်မိပါတယ်။ အောင်အောင်လည်း လူပျိုလေးပဲလေ။ လိင်စိတ်ထန်တတ်တဲ့ အရွယ်မဟုတ်ပါလား။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတော်တဆ ထိမိ၊ ကိုင်မိ၊ ရှုမြင်မိရုံနဲ့ လိင်စိတ်တွေ ထကြွကာ မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။ အောင်အောင့်အတွက် အနေနီးစပ်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေထဲမှာ သူမလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီတော့ အနေနီးစပ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တာကို သိပါတယ်။
အခုနောက်ပိုင်း အောင်အောင်က သူမနဲ့ ပူးပူးကပ်ကပ် ပိုနေလာခဲ့ပါတယ်။ ထိုင်တဲ့အခါမျိုးမှာဆိုရင် ပူးကပ်ထိုင်တတ်တယ်လေ။ သူမအနေနဲ့ကလည်း မတားမြစ်ခဲ့ပါဘူး။ စိတ်ထဲ ရှိုးတိုးရှန့်တန့် ဖြစ်ရပေမယ့် ထုတ်ဖော်မပြခဲ့ပါ။ အောင်အောင်က တစ်သတ်လုံး သူမအပေါ် ကလေးတစ်ယောက်လို နေခဲ့တာလေ။
ဒါပေမယ့် သူ့အပြုအမူတွေက ရိုးရိုးချစ်ခင်တွယ်တာမှုထက် လွန်ကဲတာကို သူမခံစားမိပါတယ်။ သူမအပေါ် ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေမှာ တပ်မက်မှုတွေ အများကြီး မြင်တွေ့ရပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အပ်တဲ့ ရှိုက်ကြီးဖိုသွယ်တွေကို ကြည့်ရင် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရမ္မက်ခိုးတွေကို အမြဲတွေ့ရပါတယ်။
ဒါမျိုး အရိပ်အငွေ့တွေနဲ့ အကြည့်တွေကို မြင်ရခါစကတော့ စိတ်ထဲ ရှက် မိသလို၊ ဒေါသလည်း ထွက် မိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လူပျိုလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ တပ်မက်မှုကို နားလည်ပေးကာ မသိချင်ယောင်ပဲ ဆောင်နေပေးခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ သားဖြစ်သူက အောင်အောင့်အမေနဲ့ လူသိမခံနိုင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ဖြစ်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား။
သူမသားက အောင်အောင့်အမေကို စိတ်ကြိုက် တက်လိုးခဲ့တာလေ။ ဒီတော့ အောင်အောင်က သူမကို မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ပြီး စိတ်နဲ့ ပစ်မှားနေတာလောက်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးသင့်တယ် ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ အောင်အောင်ရဲ့ သူမခန္ဓာကိုယ်အပေါ် တပ်မက်တဲ့ အကြည့်တွေကို မမြင်ယောင်ဆောင်ပေးရင်း ပူးပူးကပ်ကပ်နေတာမျိုးကိုလည်း မထူးခြားသလို ဆက်ဆံပေးခဲ့ပါတယ်။
သူမဘက်က မထူးခြားသလို ပုံမှန်ဆက်ဆံပေးလို့လည်း အောင်အောင်က ထိုအဆင့်ထက်ပိုပြီး သူမအပေါ် အသားမယူခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက မထင်မှတ်တာတွေ လုပ်တတ်တာကိုလည်း သိနေခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါကဆိုရင် သူမ ဝတ်ပြီးလို့ လျှော်ခါနီး အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည် ပျောက်သွားဖူးပါတယ်။
ပထမတော့ အထားမှားတာလားဆိုပြီး ရှာကြည့်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမက အတွင်းခံအင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီတွေကို လက်လွတ်စပယ် မထားတတ်ပါ။ အခုလည်း လျှော်ခါနီးမို့ အဝတ်ခြင်းအောက်ခြေနားကို သေချာထိုးထည့်ပြီးမှ ရေချိုးခန်းထဲ ထားခဲ့တာကို မှတ်မိနေပါတယ်။ ပျောက်သွားတော့ ထူးဆန်းနေတာပေါ့။
နောက်မှ သေချာစဥ္းစားကြည့်တော့ ထိုနေ့က အိမ်ကိုလာတာ အောင်အောင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မထင်ရဲပါဘူး။ ငယ်ငယ်ချောချော လူပျိုလေးက သူမရဲ့ ချွေးနံ့၊ အဖုတ်နံ့တွေနဲ့ ညစ်ပတ်နေတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ယူသွားမယ်လို့ ဘယ်လိုယုံရမှာလဲ။
ဒါပေမယ့် အိမ်ကို ညနေတိုင်းနီးပါး လာတတ်တဲ့ အောင်အောင်က နောက်နေ့က စပြီး မလာတော့မှ သူယူမှန်း ခန့်မှန်းမိသွားတာပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီနေ့က ရေချိုးခန်းဘက်က သူထွက်လာပြီး ကျမကို နှုတ်ဆက်ကာ ခပ်သုတ်သုတ် အိမ်ပြန်သွားပုံကိုလည်း ဆက်စပ်တွေးမိပါတယ်။
တစ်ချို့ ယောက်ျားလေးတွေက မိန်းမ အတွင်းခံ အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီတွေကို စိတ်ဝင်စားတတ်မှန်း သူမသိနေတယ်လေ။ ကိုသန့်စင်တုန်းကလည်း သူမအတွင်းခံ ဘောင်းဘီတွေကို မသိအောင် ယူဖူးပါတယ်။ သူမနဲ့ ကိုသန့်စင် စပတ်သတ်မိတော့တောင် ဝတ်ပြီးသား အတွင်းခံဘောင်းဘီကို အတင်းတောင်းလို့ အိမ်ရဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ ချွတ်ပေးရဖူးတယ် မဟုတ်လား။
ကိုသန့်စင်ကတော့ စိတ်ကြမ်းကိုယ်ကြမ်းနဲ့ တဏှာသောင်းကြမ်းလွန်းသူမို့ ထားပါတော့။ အောင်အောင်လို ငယ်ငယ်ချောချောလေးကရော ဒီလိုစိတ်တွေ ရှိသလား။ အောင်အောင်ရော ကိုသန့်စင်လို တဏှာကို ရူးသွပ်သောင်းကြမ်းတဲ့ စိတ်အခံ ရှိနေသလားလို့ တွေးမိပြီး လန့်ရပါသေးတယ်။
ဒါပေမယ့် လူငယ်မို့ စိတ်ရူးပေါက်ပြီး လုပ်မိလုပ်ရာ လုပ်မိတာပဲ နေမှာပါ။ ဒါကြောင့်ပဲ ခေတ်ပြန်လာတဲ့ နေ့မှ အတင်းခေါ်လို့ အိမ်ကို ရောက်လာတဲ့ အောင်အောင့်ကို ဘာမှ မသိသလို ဆက်ဆံပေးကာ ပုံမှန်နေပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီလို သူမနေပေးမှပဲ အောင်အောင်လည်း ရှက်ရွံ့တာတွေ ပျောက်ကာ ပုံမှန် ပြန်ခေါ်ပြောတာကို သတိထားမိပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီလိုလူငယ်ချောချောလေးက သူမ ဝတ်ပြီးသား ဘောင်းဘီကိုတောင် တပ်မက်လွန်းလို့ ယူထားပါလားဆိုတာ တွေးမိတိုင်း ရင်ဖိုကြည်နူးမိပါတယ်။ ရယ်လည်း ရယ်ချင်မိပါတယ်။
လူငယ်ဆိုတော့လည်း ခက်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ သူမမှာ ရယ်ရအခက်၊ ပြုံးရအခက်နဲ့ ဖြစ်ရတာမျိုးတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ လူငယ်၊ လူပျိုဆိုတော့လည်း ရုတ်တရတ် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လိင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးပေါ့။
မနေ့က အဖြစ်ကိုပဲ ကြည့်ပါ။ သူမကတော့ ဘာမှမရည်ရွယ်ဘဲ အောင်အောင့်ရှေ့မှာ ဆေးကပ်ကို ရှာနေမိပါတယ်။ ခုံအောက်က ဆေးဘူးထဲကို ရှာရတာဆိုတော့ သူ့ဘေးမှာ ကုန်းထားသလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ကုန်းပြီးရှာနေမိတာကို အောင်အောင်ဖြစ်သွားပုံကို ကြည့်ပြီး နောက်မှ စဥ္းစားမိတာပါ။
ဆေးရှာပြီးလို့ အောင်အောင့်ဘေးနား ပြန်ထိုင်မှ သူ့မျက်နှာမှာ ချွေးတွေပြန်ပြီး ရဲနေတာကို သတိထားမိပါတယ်။ အဲဒီအထိလည်း သတိမထားမိသေးပါဘူး။ စကားပြောရင်း သူ့အောက်ကို လှမ်းကြည့်မိမှ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားသလို ပေါင်နှစ်လုံးကို အတင်းစိထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။
သူအတင်း ဖုံးကွယ်ကာ ညှပ်ထားပေမဲ့ အလယ်မှာ ဖုဖောင်းခုံးထနေတာကြီးက အသိသာကြီးပါ။ ဒါကို မြင်တော့ သူမစိတ်ထဲ ဖျဥ္းခနဲ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းပြီး ဘာမှ မဖြစ်သလို စကားပြောနေရပါတယ်။
သူမဘက်က ပုံမှန် ဆက်ဆံပေမယ့် တရုတ်သွေးစပ်ပြီး အသားဖြူတဲ့ သူ့မျက်နှာနုနုလေးကတော့ ရင်ထဲက ထကြွသောင်းကြမ်းနေတဲ့ စိတ်တွေကို အထင်းသား လှစ်ဟပြနေခဲ့ပါတယ်။ ရမ္မက်သွေးကြောင့် ပါးပြင်လေးတွေ နီရဲပြီး၊ ချွေးလေးတွေ ပြန်နေပါတယ်။ ဒါကို ကြည့်ပြီး လူပျိုလေးကို သနားသလို၊ ရယ်လည်း ရယ်ချင်မိတာ အမှန်ပါ။
အောင်အောင်လည်း သူမအနားမှာ ဆက် မနေနိုင်တော့ဘူးနဲ့ တူပါတယ်။ အတင်းနှုတ်ဆက်ကာ ပြန်ဖို့ လုပ်ပါတယ်။ ဒီတော့မှပဲ ပိုဆိုးပါတော့တယ်။ မတ်တတ်ရပ်လိုက်တော့ သူ့ပစ္စည်းက ပုဆိုးအောက်ကနေ ထိုးထိုးထောင်ထောင်နဲ့ ရှေ့ကို ငေါထွက်နေတာက သူမမျက်စိရှေ့မှာ ဝဲခနဲပါပဲ။ သူမ မျက်လုံးပြူးကာ ရင်တုန်သွားရတဲ့ အထိပါပဲ။
အောင်အောင်က ဗြုန်းခနဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချိန်မှာ သူမက ထိုင်နေစဲမို့ မျက်လုံးနဲ့ တတန်းထဲဖြစ်ပြီး ငေါငေါကြီး ထွက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတာလား ? သူမကပဲ မသိစိတ်ရဲ့ စေ့ဆော်မှုကြောင့် ထိုနေရာကို လှမ်းကြည့်မိသလား ? မသိတော့ပါဘူး။ ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြစ်ပြီး အောင်အောင် ထွက်သွားတဲ့နောက် ချက်ချင်း မလိုက်နိုင်ဘဲ ထိုင်နေမိပါသေးတယ်။
နောက်မှ ခြံတံခါးပိတ်ဖို့ သတိရပြီး အောင်အောင့် နောက်နားကနေ လိုက်ရပါတော့တယ်။ သူမ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ထိုးထိုးထောင်ထောင်ကြီးကို မပျောက်နိုင်သေးပါဘူး။ ဒါကြီးက သူမဖင်တွေကို ကြည့်ကာ အငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ ထိုးထောင်လာတာ နေမှာပါ။
လူပျိုလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့ လိင်စိတ်နဲ့ အသဲယားစရာ ကောင်းလောက်အောင် ခန္ဓာကိုယ် တုန့်ပြန်မှု မြန်ဆန်တာကို တွေးမိပြီး ရယ်ချင်နေမိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အောင်အောင်တွေ့ပြီး ရှက်သွားမှာစိုးလို့ ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ကြိတ်မှိတ်အောင့်အီးနေရပါတယ်။ ဘယ်လောက် ကြိတ်မှိတ်နေပါစေ မအောင့်အီးနိုင်လို့ ပြုံးနေမိမှာတော့ အမှန်ပါ။
အခု ပန်းတွေခူးနေရင်းပင် ထိုအကြောင်းကို ပြန်စဥ္းစားမိတော့ ပြုံးနေမိပါတယ်။ ဒါတောင် မနေ့က မြန်မာဆန်ဆန် အင်္ကျီနဲ့ ထမိန်နဲ့ပါ။ အခုလိုသာ သူမရင်တွေ တင်တွေ ဖုထစ်ထွက်နေတာကို ဖေါ်ပြနေတဲ့ ဂါဝန်ပါးပါးနဲ့သာဆိုရင် ဒီလူပျိုလေး ဘယ်လိုတောင် ဖြစ်သွားမလဲ။ အောင်အောင် ဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ပုံကို လျောက်တွေးကာ ရယ်ချင်နေမိပါတော့တယ်။
တကယ်ဆိုရင် ကိုယ့်သား သူငယ်ချင်းက ကိုယ့်ကို စိတ်နဲ့ ပြစ်မှားပြီး လီးတောင်နေတာက စိတ်ဆိုးစရာ၊ လက် မခံနိုင်စရာပါ။ ဒါပေမယ့် အောင်အောင့်အပေါ်ကိုတော့ စိတ်မဆိုးရက်သလို ဖြစ်နေရပါတယ်။
ဒါကလည်း သူမသားက အောင်အောင့်အပေါ် သူငယ်ချင်းစည်းမစောင့်ခဲ့မှုကြောင့်လည်း ပါနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လူပျိုလူငယ်လေးက မိမိခန္ဓာကိုယ် အလှကို စွဲလမ်းတပ်မက်နေမှုကို ကျေနပ်နေတဲ့ စိတ်အခံကြောင့်လည်း ပါနိုင်ပါတယ်။
အောင်အောင့် အပြုအမူက လက်ခံသင့်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပေမယ့် ဘေးဖြစ်လောက်စေမယ့် ကိစ္စမျိုးလို့တော့ သူမ မထင်မိပါ။ သူလည်း တစ်နေ့ကျရင် ရွယ်တူတွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားပြီး သူမအပေါ် တပ်မက်မှုတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အခုအချိန်အထိတော့ သူမနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အောင်အောင်ရဲ့ အပြုအမူများနဲ့ ရှက်သွေးဖြာသွားတတ်ပုံလေးတွေကို ပြန်စဥ္းစားတိုင်း စိတ်ဝယ် ကြည်နူးပျော်ရွှင်မိပါတယ်။ တစ်မနက်လုံး လူရော၊ စိတ်ရော နွမ်းနယ်နေသမျှဟာ ပန်းခူးရင်း အောင်အောင့်အကြောင်း စဥ္းစားမိရာကနေ အနေရသက်သာလာသလို တစ်ကိုယ်တည်း ပြုံးနေမိပါတယ်။
စိတ်လည်း အနည်းငယ် ရွှင်လာပြီမို့ ပန်းခူးရင်း လျောက်စဥ္းစားနေတာကို ရပ်ကာ အိမ်ပေါ်ကို တက်လာခဲ့ပါတယ်။ တဆက်တည်း ဧည့်ခန်းက ပန်းအိုးကို ယူကာ ရေချိုးခန်းဘက်သွားပြီး ပန်းလဲဖို့ လုပ်ပါတော့တယ်။
သူမ ပန်းတွေ ပြင်နေစဥ္မှာပဲ ရုတ်တရတ် ခြေသံကြားကာ သူမကိုယ်ကို နောက်ကနေ အားနဲ့ သိုင်းဖက်တာကို ခံလိုက်ရပါတယ်။ သူမလည်း လန့်ကာ တုန်တက်သွားပါတယ်။ လက်ထဲက ကိုင်ထားတဲ့ ပန်းတွေတောင် စင်အောက်ကို လွတ်ကျသွားပါတော့တယ်။
အပိုင်း ၄၇ ဆက်ရန်
Comments
Post a Comment